E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 242

244

ZOND.

I.

aan de rechte bediening van het Woord en het Sacrament

zichtbare

het

XXXI. HOOFDSTUK

en de rechte oefening van de Tucht. Dit

nu noopte de

opstellers

van den

Catechismus, na de afhandeling van de Sacramenten, nog kortelijk de „Be'

van het Woord" en de ..oefening der Tucht"

diening

gen, en het

deeling

daartoe,

is

saam

Onder dien

dat beide onderwerpen

gevat onder den

zijn

„Van

in de

te bren-

XXXIste Zondagsaf-

de sleutelen des hemelrijks.'"

wordt dan in Vraag 83 verklaard, dat deze beide

titel

van het Woord,

sten, zoo die

titel:

sprake

ter

van de Tucht,

als

tot de

dien-

Sleutelmacht hooren;

en daarna in Vraag 84 van de Bediening des Woords en in Vraag 85 van

den Christelijken Ban of Tuchtoefening gehandeld. Uitdrukkelijk toch wordt

Antwoord 83 gezegd, dat de

in

stukken,

ban;

w. de verkondiging des heiligen Evangelies en den Christelijken

t.

en wel

de tucht

sleutelen des hemelrijks bestaan in twee

wordt deze vraag van de Sleutelmacht vastgeknoopt aan het Sacrament, (gelijk blijkt uit het verband tussclien Ant-

bij

woord 83 en Antwoord 82 dat voorafging) maar toch toont het

uitvoerige

antwoord op Vraag 84 over den Dienst des Woords genoegzaam, dat de wel degelijk den toeleg hadden,

opstellers

over

de

Sacramenten,

ook

de

om na

het noodige onderricht

kenmerken der ware kerk,

beide andere

w. den Dienst des Woords en de Oetening van de Tucht tot hun recht

t.

doen komen. Zoo schijnt dus geheel deze Zo udagsafdeeling slechts een

te

aanhangsel op bedoelt

de

der Sacramenten te zijn

leer

ook aan de beide andere diensten,

ze,

maar

;

die,

in werkelijkheid

met de bediening der

Sacramenten, geheel den dienst des geloofs in de kerk op aarde uitmaken,

hun eigen Gelijk

plaats in het geheel van den Catechismus te verzekeren.

men nu weet

onder den

geheel de voorstelling van deze beide Diensten

is

vorm van de

Petrus sprak

Sleutelmacht ontleend aan wat de Christus tot

in de deelen

van Cesarea

Philippi.

Het was toen het lang

verbeide oogeublik, waarop de Heere oordeelde, dat zijne jongeren einde-

genoegzaam voor het doen van

lijk

Belijdenis gerijpt waren.

Ze hadden

omgang en van

zijn innigst

dusver wel gedeeld in het voorrecht van zijn vertrouwen, maar toch was het verklaring

en

ken

betuigde:

is

de ure gekomen, dat ze zich

Op

die vraag

„Gij zijt de

zijn hart

andere jongeren

nam

mag

toen Petrus in aller

af:

„Wie zegt

naam

het woord

Zoon des levenden Gods." Dat was het

van den stroom der

belijdenis,

één wist. En nauwelijks

is

niet

kunnen en moeten

daarom vraagt Jezus hun thans op den man

dat ik ben?"

uit

Rabbi, dien ze volgden. Blijkbaar wilde

waarheid in hun eigen hart was geworden. Doch nu

uitspreken, en

en

tot een rechtstreeksche

vroeg dringen tot een betuiging, die nog niet tot klaar-

te

langer getoefd. Eindelijk

gij

hen noch nimmer

gekomen tegenover den

Jezus hen niet heid

bij

waarin

hij

zich

losbre-

met de

deze besliste belijdenis over

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen