E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 334

336

ZOND,

maar een

predicatie over de goede werken, of de

van het gebed,

of de practijk

bod,

zelden

XXXII. HOOFDSTUK L

maar even en

ge-

pleegt

Dit oefent vanzelf invloed op de tekstkeuze van onz

boeien.

te

nakoming van een

ontsluit het hart

predikers, en vandaar dat in de vrije beurten zeker tienmaal over ellen-

en verlossing wordt gepredikt tegen éénmaal over de dankbaarheid.

de

.

Voor zoover kennisse schijnt

nog kennisse

er

het,

van het

machtige vraagstukken van het

de

alsof

van de

wilt ge,

de gemeente wordt gevonden,

bij

dan ook meestal uitsluitend de stukken

raakt die geloof,

en

zedelijk leven,

of

zonder nadere onderrichting,

practijk der godzaligheid,

veilig

aan ieders goeddunken

Dit

zóó waar, dat op de catechisatie van de leer der Dankbaarheid niet

is

ter beslissing

dan zelden, en dan nog meest

kunnen worden overgelaten. gehandeld

uiterst vluchtig en als terloops

wordt.

we

Metterdaad staan

derhalve met de geringschatting van het stuk der

Dankbaarheid voor een diep ingrijpend en algemeen verschijnsel, dat ook ten onzent in Gereformeerde kringen steeds breeder afmetingen aannam. Dit verschijnsel zelf behoort dus in zijn oorsprong te

om

te

dit

gebrek,

ons

niet

nog verder van de wijs brenge. Het

heid,

hoe zich in tegenstelling met deze eenzijdigen trek in vele Gerefor-

meerde kringen, ook .

worden nagegaan,

voorkomen, dat een dus genaamd ethische tegen

ontwikkeld

richting

toch

feitelijk

hier heeft,

te

lande,

al

is

meer een dusgenaamd ethische

zonder het

die,

toch van algemeene bekend-

te

willen noch

te bedoelen,

het leerstuk van de Ellende én dat van de Verlossing

én

verzwakt en verwaterd heeft

om

de leer van het Gebod en het Gebed,

of korter gezegd van de practijk des Christendoms, tot het één en al van

ons geloof

te verheffen.

weg gebaand door te

krimpen en

Reeds de Methodistische richting had hiervoor den

de kennisse van onze ellende en verlossing bijster in

tot

eenige algemeenheden te herleiden,

om

daarna den

tamelijk vluchtig en oppervlakkig bekeerde terstond „aan het werk te zet-

Maar toch droeg

ten."

steeds

een

men den

meer

dit

„aan het werk zetten"

specifiek Christelijk karakter.

bij

„bekeerde" opriep, bestond bijna uitsluitend in het toebrengen

van andere zondaren. Die moesten opgezocht; reeds

\

J

als kindei-en gelokt;

moesten onder hen verspreid;

in allerlei vereenigingen

moesten ze ingeleid; en hoeraeer de Methodist

er in slaagde, zijn volge-

/^allerlei traktaten I

den Methodist nog

Dat werk toch, waartoe

lingen ren,

van de gewone bemoeiing met de dingen der wereld af

en hoe meer het

zaamheden"

hem

gelukte tot dusgenaamde

te prikkelen, des te

uitnemender achtte

te zonde-

„Christelijke werkhij zijn

doel bereikt

I

V te

hebben.

Er kleefde aan den Methodist

iets

van den Doopersche.

Nplaatste den bekeerde zooveel mogelijk buiten de wereld, lokte

hem

Hij

op een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen