E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 194

196

XXXa. hoofdstuk

ZOND.

Calvinisten

nooit

Avondmaal

heilig

om

loochenen, Integendeel

kerk

eigenlijk niets anders

niets

twee werelden zooals

tegelijk

het

bij

doen dan de onzienlijke wereld

hebben de Calvinisten

steeds

Zwinglianen, die

de

dan het zichtbare van brood en wijn over

eeuwen door

alle

zinnen,

meê afgedoold met

zijn

III.

wat de

gevoeld,

heeft beseft, dat er

bij

het heilig

moet geleefd worden, eenerzijds

houden.

te

Christelijke

Avondmaal

in

in de wereld onzer

we daar brood en wijn waarnemen, maar ook

anderzijds

toekomt

in de wereld der onzichtbare dingen; en dat uit die wereld ons

de volle geestelijke gemeenschap met Christus onzen Heere. Doch hiermee

ook het gevaar voor de hand, dat men

dan

ligt

Avondmaal het

het

bij

onderscheid tusschen deze beide werelden opheft, en de zichtbare wereld

en de onzichtbare wereld in elkaar laat schuiven, zich laat vermengen en in elkaar laat dringen.

En

dit

nu

is

het wat in de Christelijke kerk reeds

oude eeuwen plaats had, en sinds

in

nog

in de Luthersche,

Men

dan

liet

maar

onderscheid

het

tusschen

nu

Dit

is in

welks wezen

zijn

genade) verdwijnen;

zijn

zoo vloeiden beide inéén; en het resultaat was, dat

en wijn zelf aanzag voor Christus en

Roomsche kerken.

de zichtbare dingen (brood en

waarheden (Christus en

wijn) en de onzichtbare

verheven, ten deele

tot leerstuk is

vooral in de Oostersche en

men

ten slotte brood

genade.

den grond niet anders, dan de afdeling van het Pantheïsme

juist daarin bestaat, dat het de grens tusschen

den Schepper

en het schepsel geheel of ten deele opheft en beiden in elkaar laat vloeien. Dit wordt niet gezegd,

woord

godsdienstiger

om

Veeleer

te bezigen.

tegen de Mis als zoodanig ook hierin een groot

de afdeling van het Pantheïsme steeds veel

is

van aard geweest, dan de daartegenoverstaande afdeling is

iemand, die God nog

zich voorts niet

om Hem bekommert^

van het Deïsme of Materialismie. De Deïst toch wel pro memorie de

terwijl

En

haalt.

dit

en

dus

eindig

leven

begaat

hij

het

eenvoudig ook door dien memoriepost een streep

nu doet de Pantheïst

levensbeschouwing rust reld,

maar

uittrekt,

Materialist

juist

een oneindig in

Wezen

Integendeel heel zijn wereld- en

bestaat, en dat de Oneindige

de fout,

om

nu

Hieruit

is alle

en

voorwerp, dat als

Macht

pure

in die

vermengen en

God en het

vinden en

te

aanbidden

voor oogen had. Zoo aanbad

creaturen,

maar

in

crea-

in elkaar te laten vloeien.

afgoderij ontstaan, die er steeds naar streefde,

oneindige te

men

maar

beide niet genoeg uit elkander te houden, en alzoo

zichtbare en onzichtbare, het eindige en oneindige,

geestelijke

met ons

gedurige aanraking treedt en treden moet; alleen

tuurlijke dooreen te vlechten, te

niet

niet.

op de erkentenis, dat er een geestelijke we-

men

in

zon,

om

het

een aanwijsbaar

maan

en sterren

den waan, dat de eeuwige, oneindige

hemellichamen verscholen was. Zoo aanbad

men

diergestal-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen