E voto Dordraceno - pagina 420

ZONDAG

408 in zich voelt,

het verleden,

om opnieuw

zaken

IV.

beginnen, en op die wijs, geleerd door

te

alsnu op voorzichtiger wijze zaken te gaan doen, en zich

een eerlijk stuk brood

verdienen.

te

maar af ben, heb niemands hulp meer noodig, dan zal ik voorts mij zelven wel redden. Maar zie nu, hoe ongodvruchtig dit wordt, zoo ge dit op den zondaar Zijn diepste gedachte

ik

HOOFDSTUK

XV.

God

tegenover Hij

is

hij,

overbrengt.

Nu komt

zal ik

onder de

ligt hij

de Borg en betaalt voor

De eeuwige verdoemenisse

af.

nu

dus: Als ik van die schuld

schuldenaar aan God, en kan niet betalen. Dies

eeuwige verdoemenisse. geheel

is

bestaat nu niet

om

weer kracht hebben,

hem voluit en meer. En nu denkt

er mij

bovenop

te

werken, en mij

zelven weer een gelukkig bestaan te verschaffen. Dit

is

dus de ongodvruchtige en onvrome,

ding, alsof

gij,

als

uw

ja,

u bezat, om u zelf een eeuwige gelukzaligheid Ongodvruchtig in tweeërlei opzicht: Vooreerst toch

God

wel

mag men

een vergelijking en niets meer

te

in

verwerven.

wijze van beeldspraak onze schuld voor

bij

een betaalsom vergelijken, mits

bij

diep goddelooze inbeel-

schuld er nu maar af was, voorts wel kracht

Het

is.

is

men

nooit vergete, dat het

toch niet waar, dat onze schuld

God evenals een betaalsom buiten onzen persoon zou omgaan. De zonde heeft onzen persoon aangetast; kleeft in onzen persoon; heeft heei onzen persoon ontsteld en alle kracht in ons gebroken. En~>zoo komt het,

voor

dat een zondaar, die deel niettemin zondaar

in het

voorbij, zoo ge denkt:

Voor

Zoenoffer van het heilig Godslam

dood

blijft tot zijn

mij

is

mij zelf. Ja, in Christus zijt ge vrij

En

in

de tweede plaats

waart ge

uw

is

dit

En

nu betaald, dus ben toe.

dit

man; maar

in

ziet

ik

u

krijgt,

ge goddelooslijk

weer

vrij

zelven

man

in

geenszins.

ongodvruchtig gedacht, omdat ook

al

inwonende zonde af, het toch geen schepsel ooit betaamt, om zich in te beelden, als had hij een bron van kracht in zich zelf. Neen, kracht hebt ge, ook van de zonde afgerekend, niet. Ge zijt geen bron. lu uw ziel vloeit niets en kan niets vloeien dan een afgeleid beekje. De bron is in God, en blijft dus verloren, tenzij uit de Springader des eeuwigen levens het leven u toevloeie. in

persoon van

alle

Zeer godvruchtig en vroom leert daarom onze Heidelbergsche Catechismus, dat Christus ons tweeërlei verwerven moet: lo. de verlossing van de eeuwige verdoemenisse door zijn bloed; maar ook 2o. de gift van „de genade, de gerechtigheid en het eeuwige leven".

Van

het eerste

het laatste.

is

En dan

thans genoeg gezegd, zij

we

bepalen ons nu alleen

opgemerkt, dat Christus, die

God was

en

is

tot

en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen