E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 14

XXVII. HOOFDSTUK IL

ZOND.

16

bimons was een gemoedelijk, teeder Christen, wiens toon u altoos weldadig maar tevens, gelijk het bij gemoedelijke menschen meer gaat een op-

v

aandoet,

Menno

pervlakkig denker.

ziet

den waterspiegel, maar niet de diepte der wate-

ren dien zich onder dien waterspiegel verbergt. Hij ziet den boom en zijn takken

en de vruchten aan die takken, maar voor het leven van den wortel onder den

grond heeft

hij

geen oog. Geen zijner godgeleerde denkbeelden

dan ook

oor-

y'

van de Duitsche en Zwitsersche

spronkelijk. Zijn geheele denkwijze heeft hij

als gematigd, gemoedelijk

Wederdoopers overgenomen, en

is

man, slechts de

excessen afgesneden en zekeren ordelijken toestand van zaken bedoeld. Met

name heeft hij

zich geheel losgemaakt

van de anarchistische po^i^ie/ce dweperij

met de godsdienstige dweperij vermengd was,

die oorspronkelijk bijna overal

en in Nederland een kring gevormd van

om

daad

te

doen was, de wereld

Gods aangezicht

te

stille

Christenen, wien het er metter-

mijden en in

stille

godsvrucht voor

wandelen.

te

Ook waar het op de bepaling van het geloof aankomt Simons dus

gekenmerkt,

hierdoor

van

in het voetspoor

band

tusschen

den.

Het sterkst

dat

de

zijn

zijn

kwam

dit

maar de

hnn

in

belijdenis

hemel.

Niet

de

Christus had

ze,

dat de geheele Jezus, ook

hemel was. Maria had wel den

den

daarom toch

zijn

vleesch en bloed

van Adam, die geformeerd was

„van

binnen

en onsterfelijk," zooals

en

van buiten,

Menno Simons

uit het stof der

zienlijk

was dus

niet

van Adams bloed, maar een nieuwe fontein van eigen

fontein

springkracht.

en onzienlijk,

zich placht uit te drukken

Christus van boven, en niet uit de aarde. Zijn bloed

de

uit

dat

gelijk

Integendeel

sterfelijk is

uit

van den Christus.

en bloed van den Christus was ontstaan door schepping uit den r

vleesch

aarde.

alle ver-

en het bloed der maagd Maria aangenomen. Neen, het

uit het vleesch

niet

Anapaptisten

oorspronkelijke

uit

menschelijke natuur,

Christus gebaard,

Menno

werk der natuur en het werk der genade loochen-

het

Omtrent diens menschwording toch leerden naar

treedt

voorgangers. Dit voetspoor nu wierd

Nu

spreekt

het vanzelf, dat op die wijs heel de offerande

Golgotha doelloos wordt. In ons bloed school de zonde; op ons bloed

op

rustte de schuld; ons bloed

tus

niet 071S bloed,

Hij niet ons bloed,

ferande

voor

ons

-

•

moest dus vergoten worden. En zoo de Chris-

maar een nieuw maar dat nieuwe

bloed in de aderen droeg, dan heeft bloed vergoten, en zal er uit zijn

of-

nooit zaligheid vloeien. Dit bedoelen nu natuurlijk de

Wederdoopers en bedoelde ook Menno Simons

niet;

maar toch volgde het

noodzakelijk uit hun averechtsch standpunt.

En evenzeer

als

ze op die wijs eiken

band doorsneden tusschen onze

natuur en de genade die in Christus voorwerpelijk verscheen, even op

de-

zelfde wijs sneden ze elk verband door, dat naar luid der Schrift tusschen

'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen