E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 336

;

ZOND.

338

gekend wordt,

is

in haar

XXXII. HOOFDSTUK L

oog waardeloos. Wel geeft ze nog

gemeenschap met Christus

is

die tot een

de banden

maar

is

feitelijk

dat het de

hooger standaard van zedelijk

leven opheft, en ten deele zelfs, dat alleen de

van ons

slaakt, die de ontplooiing

toe,

gemeenschap met Christus zedelijk leven tegenhielden

het toch altoos weer dat vrijgemaakte,

en tot hooger

standpunt opgevoerde zedelijk leven, waarin zij de heiligmaking laat opgaan, en waaraan ze ten slotte elk ander bestanddeel van het Christelijk

geloof dienstbaar maakt. Het

lig

of de leerstukken

deels

maar -

is

haar deswege dan ook tamelijk onverschil-

van onze ellende en van onze verlossing grooten-

opgesmolten en in nieuwen dat zich een

blijft,

vorm gegoten worden, zoo

rijk zedelijk

dit

ééne

leven ontwikkele, in dien verhoog-

den vorm, waartoe de Christus dit zedelijk leven in den mensch heeft opgevoerd. De kennisse en de belijdenis doet er dan minder toe, zoo men

maar

rijk

in goede intentiën en geoefend in heilige wilskracht.

zij

Zonder nu

in eenig opzicht de

ontwikkelden,

uitnemende krachten,

te

hierbij werkten, in min gunstig licht

sproken,

die zich op die wijs

willen miskennen, noch ook de goede intentiën, te willen stellen, dient

die

toch uitge-

dat geheel deze ethische richting lijnrecht tegen het wezen der

Gereformeerde belijdenis overstaat, en dat niets zonderlinger noch raadselachtiger is, dan voorstanders dezer richtiing te ontmoeten, die zich aan dienen als leeraars in Gereformeerde kerken. Ze zijn de tegenvoeters van de Gereformeerde belijdenis. Rechtstreeks awfi-Calvinisten. Zoo scherp

en vlak tegen Calvijn overstaande en ingaande, kunnen staan. niet zuiverder tegenover elkander

En

toch

is

wel in

te zien,

waarom menig

dat pool en tegenpool

ethische godgeleerde dit niet

aanstonds doorzag, en mede als gevolg van gebrekkige kennis der histotijdlang, geheel te goeder trouw, zich kon inrie en der dogmatiek, een beelden en

tegenover

staande houden, dat juist de

richting"

„ziekelijke

kwam. Immers

hij

zonder vrees

kon,

het echt Calvinistisch beginsel

hij

onder

de

Gereformeerden bepleiten

voor tegenspraak, er op wüzen,

hoe onze Catechismus alles op de leer der dankbaarheid in het gebod en steeds op de practijk der godzalighet gebed deed uitloopen hoe Calvijn hoe niets zoozeer als een bloot verheid vollen nadruk had gelegd en ;

standelijk belijden

indruischt;

tegen het wezen van het altoos mystieke Calvinisme

terwijl anderzijds in tal

van Gereformeerde kringen juist dat

Gereformeerde prediking veelsstuk der Dankbaarheid verwaarlo ds in de de zedelijke macht, waarineens zins veronachtzaamd werd, en dientengevolge kracht van het Calvinisme blonk, bij de tegenwoordige Gereformeerde

de dit kwaad te stuiten, en alzoo veelszins verdonkerd is. Welnu, juist om te herstellen, legde zulk een zoo het Calvinisme in zijn oorspronkelijken luister

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen