E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 347

;

XXXII. HOOFSTUK

ZOND.

om

misbruikten,

het 'wezen der Gereformeerde belijdenis teniet te doen

van den kant der

evenzoo

vrees

lijke

G-ere formeerde belyders, die steeds de

dat

koesterden,

elk te sterk

Een vreeze

heime-

nadruk leggen op het stuk der

Dankbaarheid op vernietiging van eenigen troost uitloopen.

349

III.

in leven

en sterven zou

ongezonde en averecht-

die natuurlijk juist door de

sche prediking over dit stuk der waarheid niet weinig bevorderd werd.

Het

daarom dringend noodzakelijk, dat het standpunt waarop de

is

Catechismus zich in

omdat

gesteld,

valt en

derde deel plaatst, duidelijk in het licht worde

dit

daarna op ingang

eerst

er

klem van

dit

men

Dankbaarheid heeft

de gemeente te rekenen

bij

mag

stuk op de conscientiën

verwacht.

om

steeds een gelukkigen term genoemd,

uit

drukken, wat ons in de bespreking van Gebod en Gebed wordt voor-

te

gehouden. Hierop nu dingen

we

niets af;

maar moeten den

al te

vurigen

van Dankbaarheid toch zekeren toom aan-

voor dit begrip

ijveraars

leggen.

En dan waarvan

is,

in

er

zij

de eerste plaats op gewezen, dat dankbaarheid iets

in de Heilige Schrift bijna

geen sprake

valt. Slechts

éénmaal

wordt er van dankbaarheid, en evenzoo slechts éénmaal van dankbaar gesproken, en ting

van

dat

dit deel

beide

malen op een

van den Catechismus

XXIV

baarheid leest ge vooreerst in Hand. lus, in zijn pleidooi

de Joden

dat

om

Col.

III:

woord van

:

Van dank-

3,

waar de procureur

den landvoogd Felix

Tertul-

te vleien zegt

met dankbaarheid erkennen, wat Felix voor hun

„overal

15,

is van dankbaar sprake waar Paulus aan de kerk van Collosse schrijft: „Het

Christus,

wone

rijkelijk

onder u; leert en vermaant elkander

met psalmen en lofzangen"; en hieraan vooraf Gods heersche

uwe

in

zoo weinig slaat, op wat dat

met de gewone opvat-

en volksstaat gedaan had." En ten andere

land in

tegen Paulus,

wijze, die

niets uitstaande heeft.

Calvijn hier

liever

harte,

men

en

laat

iveest dankbaar."'

gaan

:

„De vrede

Een uitdrukking

die

gemeenlijk onder „dankbaarheid" verstaat,

vertaalt:

„en

weest

vriendelijk" (Op. vol. IX. p.

400a).

Ook het woord, dat en

hier in het oorspronkelijke Grieksch gebezigd wordt,

dat Eucharistia en Eucharistos luidt, zegt op zichzelf niets, dan „met

van verplichting en waardeering vervuld

gevoelens

betoonen van dankbaarheid door eenige daad of eenig in rig

zich.

in

Want wel wordt het

dit

grondwoord

Nieuwe Testament gebezigd,

het dankiveten aan

God

uit te

in allerlei

om

en

zijn",

werk

anderen vorm gedu-

het danken het dankzeggen,

drukken, maar op de daad, die

baarheid als plicht volgt, slaat het nimmer.

sluit het

volstrekt niet

uit

de dank-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen