E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 537

XXXIV6. HOOFDSTUK

ZOND.

over den Christus hoort spreken,

weg

Christus de

is

'om

maar zoogoed

den Vader

tot

als nooit bespeurt, dat de

komen. De rehgie

te

bijna uitsluitend Christolatrie geworden, d. w.

gen

Men Men

bidt

tot de

van

hulpe

roept de

spreekt

maar

Christus,

tot

zijn

niet

maar

in,

in deze krin- t

is

Christusaanbidding.

z.

Vader

tot zijn

Heiland

539

"V.

die in de

van

niet

hemelen

zijn God.

maar gen voor Gods Drieëenig AVezen. En, eens dien weg

zingt zijn lofverheffingen tot den Christus, en

men

men '

uiterst zelden lofzanop, is het natuurlijk,

spoedig voor den Middelaarsnaam van Christus zijn

al

Men

kinderen bijna uitsluitend van den Christus, en maar zoo

zelden van den Vader daar boven. Verreweg de meeste liederen die

dat

is.

naam van

Jezus in de plaats stelt en nu de Christolatrie in een Jesulatrie laat ondergaan.

Bij

doctrinairen onder de Hernhutters

de

stematiseerd, en

heel

het

de

relige

vleesch

is

de aanbidding van den Middelaar opgaat

in

bezig

is.

is

of

men met den

Vader, die achter dat

sommige „Evangelische gezangen"

maar

de Vader vertoornd was, en ons wilde verdoen, liefde bezittende

dan de Vader,

zijn bloed

den Vader

feitelijk

den toorn

zijns

vindt, alsof

om

natuurlijk

j

ons aan den is

/

de brug ge-

Immers als de aannam en voor ons

onder den Christus te stellen.

Vader enkel toornde, en de Zoon ons toen

om

/

alsof toen de Zoon,

vergoot

En dan

toorn van zijn Vader te doen ontkomen.

stierf,

en zelfs op

Dat begint dan meest met de onschriftuurlijke

voorstelling, die ge ook in

om

;

en het bloed, en de wonden van den Heiland zulk een ver-

gedachten

legd,

v

nauwlijks meer rekent, en bijna uitsluitend met de Christus in

alles ligt,

meer

zelfs gesy-

deze Jesulatrie in een Panchristisme omgezet, waardoor

eering wordt toegepast, dat het

zijn

dan

is dit

Vaders

in liefde

dan staat

te verzoenen,

die

Zoon veel

hooger en heeft niet de Vader, maar de Zoon de eerste en de beste we-

van ons

derliefde

Hoe

hart.

teeder dit punt ook zijn moge, het

is

toch hoog noodig,

om

ook op

deze zeer ernstige zonde tegen het eerste Gebod met nadruk te wijzen. Een iegelijk toch, die

den Zoon tegen den Vader

drukken, te

zóó in zijn religie staat, speelt,

danken voor

zijn onuitsprekelijke

uit,

en in stee van God den Heere

eeren,

leiden

en ze

te richten

allerminst

teederheid

om

van

Hem

wordt,

om

iets

die het geloof

ook maar af

te

dingen op de

»

vaak in deze kringen kenmerkt.

Verreweg de meeste Hernhutters weten

zelfs niet, dat dit alles in

oorspronkelijke leer in steekt. Vandaar dat ze ook niet

hoe onze aloude Gereformeerden zoo kras en hutters zijn opgetreden.

te

de religie af te

op den Middelaar dien Hij ons gaf. Iets wat na-

gezegd

en innigheid,

het eens kras uit te

gave en in den Zoon den Vader

wordt Gods beste gave misbruikt,

tuurlijk

om

*

hun

kunnen verstaan,

beslist tegen de eerste

Hern-

•

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen