E voto Dordraceno - pagina 132

ZONDAG

120

VII.

HOOFDSTUK

I.

Arminiaan hier niet mee uitkomt. Hij toch beweert: De zonde ging door tot alle menschen, dus moet ook de genade tot alle menschen zijn doorgegaan. Beide strekken even ver, en bij beide is de werking evenveel. Maar dit

stemt Paulus volstrekt niet toe. Neen,

deel, dat ze volstrekt niet

even

ver

hij

zegt omgekeerd en integen-

en

strekken

evenveel

niet

werking

hebben, maar dat de genade veel verder strekt, en veel overvloediger Dit nu ziet ieder toch dat niet kan

bedoeld

van

zijn

het

cijfer;

is.

want

zoo de zonde haar uitwerking reeds op alle menschen had, wat, bidden zou er dan voor de genade overblijven om nog overvloediger te

we,

werken? Verder dan

tot allen gaan kan de genade toch niet. Zoo ziet ge dus wel, dat deze overvloediger werking van de genade op heel iets anders moet slaan dan op het aantal van de personen, en dat de Arminiaan zich juist met dat beroep op Rom. V 15 vastpraat. :

Wel de zonde, maar Wel zijn er geslachten,

niet

de genade

erft over.

Genade

is

geen erfstuk.

onafgebroken reeks verkoren kinderen Gods op achterkleinzoon hebben aan te wijzen. Maar toch, ook al waren tweemaal twaalf geslachten uit eenzelfde familie begenadigd, dan nog is bij niet één van deze tweemaal twaalf de genade een overgeërfde zaak geweest; maar elk van deze vier en twintig personen, hoofd voor hoofd, persoonlijk door goddelijke inwerking ten leven

van overgrootvader

die in

tot

verwekt.

Op

dit

punt weerstaan

we dan ook

de Ethischen, die

in

hun predica-

gesprekken zoo gedurig van een erfzegen bazelen, en in zeer ongezonden zin de Verbondsleer en de leer der Doopers misbruiken, om hun

tiën en

onwaarachtig gevoelen ten deze staande te houden. Hun voorgeven te dezen opzichte is zelfs een woordenspel, dat

Ze gaan

we

uiterst

bedenkelijk

kortelijk toelichten.

van de ook door ons beleden waarheid, dat de werking De Heere roept niet vandaag een Chinees en morgen een Mongool, om zonder eenigen saamhang of verband zijn kerk nu eens hier, dan v/eer daar, te openbaren; uit

der genade niet van den hak op den tak springt.

neen, er

is

verband, er

is

heilige regelmaat, er

is

goddelijke orde. Heeft

de Heere eenmaal zijn kerk hier of ginds geplant, dan gaat de zaak der zaliging meest zoo toe, lo. dat de meeste uitverkorenen in dat land in, dien kerkkring blijken geboren te worden; en 2o. dat slechts enkele malen

iemand van buiten dien kring bekeerd wordt. Vandaar dat Israëls volksverbond afbeelding is en blijft van wat ook bij het volk des Nieuwen Verbonds wordt gezien; dat het ook nu evenals oudtijds, niet naar spel en gril, maar verbondsgewijs toegaat; dat het zaad der kerke Gods schier

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen