E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 342

344

Dit

is.

natuurlijk onverstaanbaar voor hem, die

is

vereenzelvigt

zin

II.

zekere hoogte juist van die vroomheid een rechtstreeksch gevolg

op

tot

XXXII. HOOFDSTUK

ZOND.

maar

zoekt;

men hoog ^ gespeend

en

alleen

zedelijke gedraging de echte godsvrucht

in

zeer wel te begrijpen voor hem, die opmerkte, hoe vaak

is

aan

zedelijke personen ontmoet, die

zijn,

vroomheiden zedelijken

godsvrucht volstrekt

alle

en het van Jezus hoorde, hoe de hoeren en tollenaars deze

zedelijk-hooghartigen zullen voorgaan in het Koninkrijk der hemelen.

Licht wordt op

dit onvergelijkelijk

teedere en daardoor hoogst gevaar-

reeds aanstonds geworpen door de lezing van

Rom. VIL

lijke

vraagstuk

Wie

acht dat de heilige apostel Paulus daar uit de herinnering van zijn

onbekeerden toestand spreekt,

vergist zich ten eenenmale.

kunde maakt het ontwijfelbaar, dat de apostel ons gemoedstoestand

Rome

kerk van

gunt,

gelijk

die

was, op het oogenblik, dat

en allesbeheerschend

om

maken met

ernste te

dat onze wedergeboorte wel een

feit,

uitleg-

aan de

hij

Deze krasse zelfopenbaring van den

dezen brief schreef.

dwingt ons zoodoende,

apostel

Goede

hier een blik in zijn

het ontzaglijk

kiem des

nieu-

wen levens in ons plant, maar het voortwoelen in ons hart van de inwonende zonde niet afsnijdt; en dat dientengevolge onze bekeering wel voor het diepste motief van ons hart beslist, maar ons nog volstrekt niet de doorwerking van het geestelijk leven tot alle punten van den omtrek

van ons waarborgt Veeleer allerheiligsten in dit leven

zaamheid hebben,

geraken."

wegen Gods

ze het ook brengen, het heeft toch

hun beste oogenblikken komt

menschen hen soms

als de

wijding

en

teederheid

binnen op:

„o.

zoo

nooit

tot

hooge ideaal

dan

af.

te

prijzen en loven

alle lof

op

rijst

gij

uw

en langzame voort-

te

beteekenen.

om hun

hun hart

ijver

Zelfs op.

En

en hunne toe-

mij eens van binnen zaagt, gelijk

omdat komen ze

lippen verstommen." Niet

maar omdat het zoo hoog

staat,

Schier elke poging

loopt altoos weer op teleurstelling

uit.

ten goede in hen verstompt.

En dan

troosten ze zich

gemakkelijk met de op zich zelf volkomen ware gedachte,

Geest

is

zoo telkens de bedenking van

een gevoel van zelfvoldoening. te grijpen,

nu

weinig waarde toekennen. Hoever

nog zoo weinig

van geweten,

laag,

stille

tot deze

Dit

115).

om

Dit

dit

mat

Die afmatting doet hen ongemerkt in ijver verflauwen. Zoo wordt

-de prikkel

te

(Vraag 114 en

er zooveel onheiligs in

Lieve broederen, als

God mij ziet, hoe zou hun zedelijk ideaal zoo

„zelfs de

na den dood in het eeuwige leven

te

dat veel lieve kinderen Gods aan hun

oorzaak,

schrijding op de heilige

in

dan ook de Catechismus, dat

nog slechts een klein beginsel van deze gehoor-

eerst

volkomenheid

voorgestelde

^

om

belijdt

drijft,

maar

al

dat als de

de aandrift wel vanzelf onweerstaanbaar zal worden

en dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen