E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 220

222

XXXb. HOOFDSTUK

ZOND.

uw Koning gaan

goed en nog beter,

Een

na belijdenis

hij,

dit

blijft, is

komt aan

was,

of wel, dat

Heere

bepaalden

is

Avondmaal weg-

heilig

een onware vertooning hebben, weer van zijn

te

heilig Avondmaal we thans niet over;

gang naar het

zijn,

een

die

op dien en dien dag verhin-

kunnen zulke omstan-

zelfs

digheden geheel onafhankelijk van onzen wil sluipen

Avondmaal, en

AVant wel kunnen er omstandigheden

en daar spreken

deren;

het heilig

zijn belijdenis slechts

na in oprechtheid beleden

hij

afgevallen.

is

zijner vijanden.

van het

hebben gedaan,

te

een teeken, of dat

midden

belijden in het

iegelijk alzoo die belijdenis deed,

zoo

II.

zijn.

Maar wat nooit

in

mag

de fatale gewoonte, dat honderden en honderden die belijdenis

deden daarna

twaalf en meer jaren, voortleven,

tien,

vaak de eeuwig-

ja,

heid ingaan zonder ooit de versterking van hun geloof in het heilig Avond-

maal

te

hebben gezocht. Waar dat zoo

ontstaan. Daar heeft J

men

te

of drie geslachten de tucht

is, is

een ziekelijke ongezonde toestand

doen met een kerk,

is

gaan verzuimen;

minstens voor twee

die

die door dit

verzuim van

de tucht de grenslijn tusschen geloovigen en ongeloovigen geheel zwevend heeft gemaakt; die

om

het zwevend worden van die

lijn

niet

meer

geloof-

de aan het wedergeboren zijn van de doopelingen; die dientengevolge den

Doop gemeen maakte;

,

als uitvloeisel hiervan

gen op belijdenis aannam; en nu natuurlijk

om zijn

het opgaan tot het heilig

Avondmaal

weder onbekeerde doopelinhet recht en de kracht mist,

als plicht

voor

te

houden. Dat

dus de ontzettende nawerkingen van vroegere kerkelijke zonde; waar

alleen degelijke reformatie

aanbrengen. Maar,

van heel het kerkelijk leven beterschap

te dezer plaatse

van

al

in

kan

zulke bijzondere kerkelijke toe-

standen afziende, spreken we thans slechts den algemeen geldenden uit,

die in de

zijn

en het kan

Xgeloovigen

is;

doopt wordt;

I

waren harte

U

kwam,

(

^

kerken

vensregel

wet moet

heilig

keling

te

Christi, t.

w.

lO.

(zoo het

wel zal

bij

gelooven en zich tot God te bekeeren

moet; en

Ö'l

levens-

God wedergeboren,

dat deze gedoopten gehouden zijn

dit belijden

zijn) als

dat de kerk een vergadering der

dat het zaad der kerk, als door

2^. 3o.

zijn,

le-

;

het opgroeien, 4".

ge-

met

dat wie hier toe

dat wie dit beleed, op moet gaan tot het

Avondmaal. Deze zilveren keten hangt

in

haar geestelijke ineenscha-

met noodwendigheid saam, en niet één dier schakels kunt ge de klem en de waarheid gaat van uw kerkelijk leven af.

door-

vijlen, of

Hieruit volgt dus, dat ge niet, na de Tucht te hebben verwaarloosd, en

den Doop gemeen

te

hebben gemaakt,

en de belijdenis

te

wendigd, nu plotseling zeggen moet: Elk „lidmaat" hoort

hebben bij

veruit-

het Avond-

maal. Dit toch zou slechts leiden tot nieuwe zonden in de gemeenmaking .

van het Avondmaal. Maar wel moet de grondwet van het kerkelijk leven uit

Gods Woord weer aan de kerk op het hart worden gebonden en

in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen