E voto Dordraceno - pagina 230

ZONDAG

218

O,

De mensch

HOOFDSTUK

X.

bedriegt zich zelven

in

dit

II.

opzicht zoo met open oogen.

maar eens toe, hoe verreweg de meesten, als hun leed of ongeval of rouwe overkomt, op hun lippen het zeggen hebben: ,,Het moest zeker zoo zijn!" ,,een mensch kan er niets tegen doen"; ,,wij, menschen, hebben er in te berusten!" En wat, bid ik u, bedoelen ze met al zulk zeggen anders, dan dat ze op een muur stooten, waar ze niet door kunnen; door een macht beheerscht worden, waar geen verwrikken aan is; en aan een keten liggen, die ze toch niet kunnen doorvijlen of stukwringen. o, Als ze macht hadden, om er tegen in te gaan, ze zouden opstuiven en verwoed tegenstrijden! Maar als een enkel dapper man door duizend vijanden omringd is, wat zal hij ook tegenworstelen; als men u aan een rotsblok van tien centenaar ketent, wat zult ge er ook aan rukken? En zoo nu voelen de kinderen der menschen zich van nature door een overmacht overmeesterd, waar toch geen worstelen tegen is; en daarom houden ze zich dan in, en berusten, zoo het heet; maar er is geen toon in het hart, dat God het gedaan heeft; geen klank in de ziel die aan een Luister

goddelijk ontfermen ook in

zijn

toorn

gelooft;

geen kus op de lippen

voor de Vaderhand die sloeg.

Eer mort men en murmureert. En zoo men zijn gemor opkropt, omdat het toch doelloos en onnut zou zijn.

is

het

enkel

Ge moet dus

niet

zeggen, dat

van nature aan Gods Voorzienigheid

gij

hun Noodlot bukken. De zondaar van nature. En zoo

gelooft en dat alleen de booze Stoïcijnen voor Stoïcijn

zit

ook

in

u,

want

Stoïcijn

u in het leed ooit een glans van troost en teeder

gemaakt

elk

Gods voorzienig dan

heeft,

is

viel

die

bestel verkwikt en ge-

lichtstraal

in

uw

hart uit

loutere genade.

En gelijk op van nature een komt

uit

die wijs de Stoïcijn

is

zondaar

in

dagen van smart en tegenspoed

en het Noodlot voor

datzelfde booze hart

bij

God

in

plaats

stelt,

vreugd en voorspoed en ook

bij

zoo de

woeling des levens, het spelen met de Fortuin op.

Leg uw oor maar te luisteren, als de een tot den ander zegt: „Ge moet ook maar gelukkig wezen"; „nu, daar zijt ge fortuinlijk mee geweest"; „dat is luk of raak zooals het uitvalt"; „dat loopt niet mee"; ,,daar hebt ge een kwade kans aan gehad";

,,dat sloeg tegen";

mee, man", en wat er van zulk zeggen meer duidende, dat

men aan God

niet denkt,

is;

,,ge

hadt de fortuin

altegader klaarlijk aan-

buiten den Eeuwige

om

rekent,

vrucht van kans en van geval.

lot en zijn geluk beschouwt als Vandaar dan ook de onhebbelijke en onbedwingbare drift waarmee de mensch zich in de strikken van het spel verwart. Van meet af zijn onze

en zijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen