E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 159

ZOND.

XXIX. HOOFDSTUK

V.

161

deze staat der verbrokenheid den staat der verheerlijking uit; en ver-

sluit

men omgekeerd de eigenlijke kern en het pit van het Avondmaal men spreken gaat van een gespijsd worden met het verheerlijkte

nietigt

zoo

lichaam des Heeren. Onze Catechismus zegt het dan ook uitdrukkelijk in

Antwoord op

het

Vr. 79 „dat gelijk als brood en wijn dit tijdelijk leven

ook

onderhouden, alzoo

zijn gekruist

lichaam en

zijn vergoten bloed zijn

de waarachtige spijs en drank, waardoor onze zielen ten eeuwigen leven

gevoed worden." En evenzoo betuigt ons formulier voor het heilig Avond-

maal

deze inzetting des heiligen Avondmaals onzes Heeren Jezus

„Uit

:

zien

Christi

aan

ande, die eenmaal zaligheid

ons geloof en betrouwen op

wij, dat hij

daar

wijst,

het kruis geschied

is,

als

zijn

„Zoo

:

dikwijls

offer-

op den eenigen grond onzer

onze hongerige en dorstige zielen tot een waar-

hij

achtige spijs en drank des eeuwigen levens geworden is." lijker

volkomen

gij

van

dit

En nog

duide-

brood eet en van dezen beker drinkt,

daardoor, door een gewisse gedachtenisse en pand, verzekerd wor-

zult

gij

den

van mijn

het hout

des

aan

hartelijke liefde voor u, dat ik voor u mijn lichaam

kruises

in

uw

den dood geve, en mijn bloed vergiste, en

hongerige en dorstige zielen met hetzelve mijn gekruist lichaam en vergoten bloed tot het

eeuwige leven

spijs

en laaf."

daarin gingen de voorstanders van een louter symbolische op-

Slechts

vatting geheel mis, dat ze dit „spijzen en laven van onze zielen

lichaam en

gekruist

anders

niets

meê

vergoten

bedoeld,

Golgotha geschied was

maal dus

niets

belijdenis, dat

;

er

bloed" gingen verwateren, als ware hier

en als ware het aanzitten aan het heilig Avond-

meer dan een ons opnieuw

te

binnen brengen van onze

Jezus eenmaal, voor u achtien eeuwen, voor onze zonden geis er

geen daad Christi meer, en werkt

geen sacrament, is er geen myste-

men juist

een reactie in de hand, die

dan weer op Roomsche of Luthersche voorstellingen in

len

zijn

dan een opzettelijke herinnering aan wat op

storven was. Bij zulk een opvatting toch rie, is

met

uitloopt.

Neen, niet

onze herinnering of heugenis, maar in hetgeen Christus aan onze doet,

het heilig

ligt

het eigenlijke wezen van het sacrament, en zoo

Avondmaal

dit

R

met

VOTO DORDR.

zijn

III.

ook

bij

het wezen, dat Christus zelf uit den hemel onze

hongerige en dorstige zielen der doet dan

is

zie-

spijst

en laaft, en dat

hij

dit

met

gekruist lichaam en zijn vergoten bloed.

niets min-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen