E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 185

_ XXXa. HOOFDSTUK

ZOND.

de

Communie

Christus

zoo behoeft er niets meer te gebeuren. De

gobriiiken,

te

schijn van brood en wijn.

daar onder den

ligt

dien Christus slechts te reiken, en

sprak

menten

men

hem

kunt

gij

in u

Men

^

behoeft u

opnemen. Deswege

Concilie van Trente dan ook den banvloek uit over een iege-

het

die

lijk

187

II.

staande

hield,

„dat het lichaam en bloed des Heeren in de

ele-

na de consecratie aanwezig was, maar alleen tijdens

niet terstond

en

het gebruikte,

dus

van

niet

te

voren, noch daarna; en alzoo

loochende dat het ware lichaam des Heeren in den ouwel of in een stuks-

van den ouwel, dat na de Communie overbleef, nog aanwezig zou

ke

zijn."

Na

de zegenspreuk was er dus geen brood of wijn meer;

Feitelijk

was

er niets

dan de Christus, en wel

al leek dit zoo.

die Christus geheel,

de rechterhand des Vaders verhoogd

Roomsche

het laatste stuk der

^

is.

En

nu vloeide ten

hieruit

moet worden aangebeden, en wel aangebeden met

aanbidding,

die

het

schepsel

schuldig

is

aan

zijn

consequentie moest

men wel komen. Immers was

brood en wijn

maar nu

ivas,

02)hield dit te zijn,

diezelfde

hulde

is,

Middelaar op den troon. Niet naar

omgezet, veranderd en over-

naar

zijn is

Rome

den

schuldig zijn

Christus

mindere vereering

komt

menschelijke,

maar wel naar

is,

legt er

die

is

daarom nadruk in het

Is hij

daar God;

het onze schuldige plicht, dat

is

bidden zullen.

Bidia

zijn

Godheid in brood en wijn aanwezig, dan

en zich openbaart,

en

als Gfod

al

toebrengt aan den verheerlijkten

natuur moet de Christus worden aangebeden.

Goddelijke

^

het waar, dat hetgene

dan moet men aan dozen Christus wel

men ook

brengen, die

die volle

God. Tot die uiterste

gegaan wierd in den geheelen Christus, zoodat de Christus mensch daaronder aanwezig

slotte

belijdenis voort: dat derhalve de Christus

in de hostie

God

gelijk

beide naar zijn Goddelijke en menschelijke natuur in den hemel aan

hij

op, dat de

zijn

dus ook en waar

we Hem

aan-

aanbidding die we

Sacrament des Avondmaals,

niet die

aan de engelen en heiligen toekomt, en die ze

noemt; maar dat wel waarlijk aan den Christus die volle vereering of aanbidding, die alleen

gebracht en die ze bestempelt met den

naam van

Gode

in de hostie toe

mag worden

^

toe-

latria.

In dien zin sprak dan ook het Concilie van Trente zich in zijn 13e sessie

over

dit

punt aldus

uit:

crament van de Eucharistie, niet

„Zoo .Jezus

moet worden aangebeden,

iemand Christus,

zegt,

dat in het heilig Sa-

Gods eeniggeboren Zoon,

met wezenlijke

Latria,

ook

op

uit'

men hem, bijgevolg, niet moet vereeren met een hem niet in processie moet uitdragen, en^-^ dat men hem niet in het publiek moet uitstallen, om door het volk te worden aangebeden, of dat zij die hem aMus aanbidden afgoderij plegen wendige wijze;

afzonderlijk

en dat

Sacramentsfeest,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen