E voto Dordraceno - pagina 296

ZONDAG

284

HOOFDSTUK

XII.

I.

boven uwe medegenooten". Zoo noemde Hem dan ook de kerk te Jeruzalem in haar gebed (Hand. IV 27): ,,Uw heilig kind Jezus, welken 35: ,, Belangende Gij gezalfd hebt", en getuigt Petrus in Hand. X Jezus van Nazareth, hoe Hem God gezalfd heeft met den Heiligen Geest :

:

en met kracht". Dit „Gezalfde zijn" nu noemt de Hebreër in zijn schoone taal: Mesjiach of Messias-zljn, en het

verwachten en

is

Israëls onvergankelijke eere dat het

uit zijn vleesch

dezen Messias

en bloed voortbrengen mocht.

Een Messias verwachten was toch nog iets anders dan een koning verwachten. Immers wie een Messias verbeidt, legt niet op de kroon, noch op het purper, maar op de zending van Godswege en op de verleening van de goddelijke gaven nadruk.

Voor

elk ander volk, dat een nationalen redder verwacht,

is

de zalving

bijzaak.

Men door

zalft

zijn

hem,

moed en

ja,

maar

even, vluchtig, daarna eerst

zijn beleid.

Maar

bij

Israël

of Gezalfde zijn, hoofdzaak en het een en

is

omdat

al,

komt de redding

die zalving, dat Messias Israël

niet

op wat

op die goddelijke zending en die goddelijke begiftiging met de krachten van den Heiligen Geest het oog gericht hield. Israël heeft niet een onder de vele gezalfde en gekroonde hoofden

maar

volgen zou,

juist eeniglijk

verwacht, maar den Gezalfde, den Messias, hiermee belijdende, dat allen die dusver gezalfd en gekroond waren, zelfs een David, niet hef ambt, niet

de bediening van goddelijke majesteit,

niet

de uitvoering van Gods

heiligen wil brachten.

Hoezeer ook gezalfd, toch was type,

maar

niet

in

hen de zalving niet. Ze toonden de in den Gezalfde, in den

de wezenlijkheid. Die zou eerst

Messias komen. En dat deze naam Hebreeuwsch klinkt, moet zoo, omdat niet de andere volken, maar alleen Israël, het door God afgezonderde volk, het volk dat de kerke Christi in zich droeg, het volk dat type van het Koninkrijk der hemelen was, den Gezalfde van dit eigenlijk en wezenlijk

Koninkrijk kon verwachten en baren

En zoo

uit

zijn

schoot.

dan de Middelaar. Want Middelaar is niet bemiddelaar, maar meer. Middelaar is de mensch van wien God zich bij menschen bedient, om zijn raad uit te voeren. Buiten het Verbond gedacht heet dit Ambtsdrager en is hij de Verordineerde. Gezien alleen op de vereischte gaven om dit goddelijke regiment uit te voeren, heet hij de Gezalfde, want de zalving „met den Heiligen Geest zonder mate" brengt hem als mensch die gaven en die krachten is

hij

Maar zet de Heere dit alles nu in den wettigen vorm van het Verbond, dan wordt deze Verordineerde en Gezalfde onze Middelaar.

toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen