E voto Dordraceno - pagina 233

ZONDAG

HOOFDSTUK

X.

221

II.

onafwendbaar Iets vermogen; zoodat de goden wel deernis met hen hebben dat het zoo moet, en zij wel deernis met de goden hebben, dat deze dien heilloozen raadslag moeten uitvoeren; maar de diepste oorzaak van wat geschiedt, en waaraan mensch en goden onderschier altoos de bekentenis, dat er zulk een vreeslijk,

bestaat, waartegen zelfs de

worpen

goden

niets

dan toch altoos het Noodlot. nu wel in, hoe sterk de menschelijke geest, juist uit heilige beweegredenen, naar zulk een Noodlot, waartegen ook God niets vermogen zou, drijft. Want als ge ziet hoeveel jammer er bestaat, en hoeveel zedelijke ellende, en ge leest van een Duivel, en van een eeuwige rampzaligheid, en van duizenden die verloren gaan, o, dan is het zooveel gemakkelijker, om te onderstellen, dat dit komt doordien God, overmits een ongeziene noodwendigheid van uw lot hiertoe noodzaakt, er niets tegen doen kan. Het zijn dan ook de slechtste zielen niet in welke al zulke overwegingen opkomen, en Gods kinderen loopen zeer ernstig gevaar om hierin te eerder verstrikt te raken, naarmate ze te volstrekter aan Gods

En

blijven, is

zie

souvereiniteit gelooven.

Wie op den

vrijen wil het rad

geen behoefte, maar wie alle

inziet,

zeggen, als zou onze wil

wil beheerschen,

ijdel

dwaas

des levens

en wien

Gods is,

wil

zet,

heeft aan dien uitweg

Gods Woord geleerd is, dat regelen, en niet Gods wil onzen uit

altoos

die staat

voor

die

ontzaglijke

Gods wil het zóó kan willen, als we het zien; en dien wenkt dan de booze demon van het Noodlot. En toch godvruchtiglijk kan men nooit of nimmer ook maar één oogenmoeilijkheid, hoe

blik

aan zulk een noodwendigheid, waaraan

voet geven; want door dat te doen, raakt

God onderworpen zou

men dan wel

zijn,

schijnbaar uit de

maar om op hetzelfde oogenblik zijn God te verliezen. Het spreekt toch vanzelf: Een God, die afhankelijk zou zijn van iets dat boven Hem was, zou geen God meer wezen. God te zijn zegt juist, dat Hij, zelf aan niets onderworpen, alles aan zich onderwerpt. Ja, men zou God den Heere daarmee verlagen, tot onder den mensch. Want immers, wij, schepselen, we zijn wel onvrij en afhankelijk, maar wij hangen dan moeilijkheid,

nog van een levend God af, dien we kunnen eeren en liefGod de Heere zou op die wijze niet eens van een levend God, maar van een dom onpersoonlijk iets afhangen, dat als een rots of blok Hem tot een stommen, zielloozen hinderpaal zou wezen. ten minste

hebben, maar

En wat nu de Fortuin aangaat, zoo handelen we nu hier niet van de bepaalde spotters of godloochenaars, die feitelijk driestweg zeggen, dat er geen God is en alles bijgeval gaat; want dezulken bereikt ons werk toch niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen