Uit het Woord - pagina 252

248 Die ontwikkeling moest een trapsgewijze en een volkomen ontwikkeling tevens zijn. Trapsgewijs, zoodat almeer van Jezus' verborgen naargelang het orgaan zijner menschelijke leven zich openbaarde, natuur de hoogst denkbare capaciteit had verkregen om het leven des Zoons te openbaren. Daarop wijst Lukas, als hij meldt, dat de Christus toenam in wijsheid allereerst, daarna in grootte en eindelijk in genade bij God en menschen, blijkbaar doelende op een drieledige ontwikkeling van het lichaam, van den geest en van de ziel. Uit dien hoofde heeft men in de ontwikkeling van den Christus scherp te onderscheiden tusschen de kennis die Hij langs den gewonen menschelijken weg ontving, en de kennis die Hij dankte aan het gemeenschapsleven met God. Er was kennis, die Hij verkreeg, gelijk wij die verkrijgen. Dit doelt op de kennis van personen en zaken in zijn omgeving, van de kennis der taal, de kennis der natuur en de kennis der maatschappeMaar het doelt ook op de kennis der Schrift. lijke verhoudingen. Ook Jezus heeft van zijne moeder leeren bidden, is door zijne moeder op God gewezen en heeft door de Schrift kennis ontvangen van de geschiedenis zijns volks en de openbaringen aan Israël gegeven. Toch mag men hierbij niet blijven staan. Hij was onzondig, zijn ontwikkeling was dus van meet af rein en heilig. Van wedergeboorte kon bij Hem geen sprake zijn. Hij was, zoo leven we, vol des Heiligen Geestes, in dien zin zelfs dat Hij als mensch den Heiligen Geest ontvangen had zonder mate. Men betreedt daarom een dwaalweg, indien men de ontwikkeling van den mensch Christus Jezus naar die van zondaren Aril afmeten. Ze moest een veel rijkere, veel snellere, een geheel andere zijn. Wie eenigermate na kan gaan, hoezeer de zondige aard onzer natuur de gewone ontwikkeling van hart en hoofd in den weg staat, zal zich, het ook van verre, eenig denkbeeld kunnen vormen van de zij harmonische, rijke, heerlijke ontwikkeling der menschelijke natuur in Christus. Waar geen leugen in de ziel is, ziet het zielsoog juist en neemt, zelf eenvoudig, de dingen waar in hun wezenlijk bestaan; tuurt niet op de oppervlakte, maar dringt door in hun verborgen w^ezen, doorziet en grijpt ze in den wortel van hun bestaan. Zoo de kennis der menschenwereld als de kennis der natuur moest derhalve voor Jezus een gansch andere zijn, dan ze dit voor Petrus en Johannes was. Maar bovenal geldt dit onderscheid van de kennis der onzichtbare wereld en de openbaring Gods. Yan die onzichtbare wereld sloot geen zonde Hem af. Hij leefde er in, Hij ervoer haar werkingen, Hij genoot en begreep ze. En evenzoo moet Israëls geschiedenis, Israëls eeredienst en de schat der verbonden aan Israël toebetrouwd, door Hem verstaan en in zich opgenomen worden met die onfeilbaarheid van blik, die alleen bij een onzondig gemoedsbestaan denkbaar :

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen