Uit het Woord - pagina 230

226 slechts uog eens wat reeds eenmaal ons leven zelfbedrog, want het leven der Verzoening en wel was. van nature in niet een enkel kind geboren, is Opstandingskracht der toch de onloochenbare waarheid, dat de besef dat in schuilt dan maar ware levensvorinf'n, de vormen waarin ons kinderleven zich uitte, de uitingen van gelooven, lieven, hopen, die wij in onze waanwijsheid hadden weggeworpen, nu met het goddelijk merk gestempeld, ons weer ten instrument zijn geworden: dat wij weer wierden als het kindeke, en daarom in Gods Koninkrijk konden ingaan. Is dit waar, dan is het ook niet langer onzeker welke gedragslijn we bij de opvoeding onzer kinderen in huis en school hebben te

we

doorleefden

als

Dan

is

dat

volgen.

Van Schrift,

het niet wedergeboren kind spreken we. Er zijn, dit toont de dit eischt de ervaring, dit beleed onze Kerk steeds, ook

kinderen Heiligen

die

reeds van hun moeders schoot onder de bewerking des stonden, of in de wieg of te midden van hun

Geestes

kinderlijke spelen, voorwerpen w^erking Gods. Hierop heeft troosteloos

vroegrijpe

te

staan

bij

zielsuiting

werden van een herscheppende genademen nauwkeurig te letten, om niet

het aandoenlijk kindergraf, om de schijnbaar te verstikken, vooral ook om niet door

niet

een verkeerden eisch van wedergeboorte bij den reeds wedergeborene, stoornis te brengen en verschrikking in den goddelijken vrede van het reeds verzoende hart. Toch spreekt het vanzelf, dat deze uitzonderingen den regel der opvoeding niet bepalen kunnen. Althans onder de kinderen, die niet weo-sterven in

hun

eerste levensjaren, is het verschijnsel,

dat

we aan-

om

onze huistafel, als op onze scholen, stipten, niet Zondao-sscholen en catechisatiën hebben we in den regel met kinderen te doen, die het hooge zintuig nog missen, dat eerst door de wedergeboorte in onze ziel tot werking komt. En zoo opgevat, is bij onze kinderen een dubbele feil zeer ernstig normaal.

Zoo

te mijden.

van hen, die reeds onze kleine kinderen befeil zelfs met een kind van zes of zeven jaren men Dat keeren willen. kinderlijke wijs van zonde en genade, verop gaat, sterven oud, dat wraken spreekt, we niet. Immers, het feit is verlossing zoening en Eenerzij ds

de

loochenen, dat ook bij het kind in de ure des doods de ontvankelijkheid voor de heiligheden Gods zeer verscherpt en verhoogd Maar wat we bestrijden is de ziekelijke zucht, om onze kleinen is. reeds in hun eerste levensjaren een ernst op het hart te werpen, waarvoor ze nog niet vatbaar zijn. Wat we bestrijden is de neiging om het jonge kind reeds te overvallen met een reeks begrippen en bedreigingen, waarvan het nog niets in zich op kan nemen. "VVat we afkeuren is dat ongeluk der kleingeloovige opvoeders, die den tijd van zaaien en maaien zelfs bij het kind niet weten te onderscheiden, niet

te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen