Uit het Woord - pagina 109

105

komen. Elk der geroepenen zal, zoo hij overwint, een nieuwen keurontvangen met een nieuwen naam dien niemand kent dan hij zelf, en toch zal de Gemeente als één geheel in den samenhang harer geledingen lofzingen voor Hem die op den troon zit en het Lam. steen

Wat doet nu de Eoomsche kerk? Ze handhaaft de uitverkiezing der Gemeente, maar geeft de verkiezing der enkele individuen, zoo al niet voor den vorm, dan toch metterdaad prijs. Wat deden de Remonstranten ? Ze wilden noch van de eene noch van de andere uitverkiezing hun geloofsoorsprong' afhankelijk maken. Wat deden en doen nog de hyper-Gereformeerden? Ze handhaven eenzijdig de uitverkiezing der enkele personen en verliezen de uitverkiezing der Gemeente geheel uit het oog. Wat eindelijk doet onze Catechismus? Hij belijdt de uitverkiezing der Gemeente, ook al is het, dat ze doode leden en hypocrieten in haar midden heeft, en belijdt evenzeer de uitverkiezing van de enkele personen, als ze de heerlijke betuiging aan haar 54ste antwoord toevoegt: „en dat ik van dezelve een levend lidmaat ben en eeuwig zal blijven." Alleen het laatste standpunt is het juiste, op de Schrift gegrond en door de analogie des geloofs gewettigd. Bepleit alleen de uitverkiezing van enkele geloovigen en alle Gemeentelijke veerkracht is verlamd, de voorbereidende genade van haar kracht beroofd, het sacrament op non-activiteit gesteld en alle kerkelijk leven opgegaan in lijdelijke zelfbewondering der gekeurden en geijkten, noodwendig met liefdeloos verketteren van alle nog niet toegebrachten gepaard. Dan is er geen Gemeente, dan moet de Kerk uiteenspatten, en is een kwijnend conventikelwezen de hoogste uiting waartoe het geestelijk gemeenschapsleven komt. Maar ook, misken de uitverkiezing der enkelen, om uitsluitend de uitverkiezing der gansche Gemeente voor te staan, en noodwendig moet het kerkelijk leven alle persoonlijke vroomheid verstikken, een brug slaan over de diepe klove die Christus van Belial scheidt, en ter eener zijde, gelijk bij Rome, in drukkenden vormendienst ontaarden om anderzijds, gelijk in de kerken der 18de eeuw, het geloof te doen opgaan in beoefening van burgerlijke deugd en zedelijkheid. Yan de loochening van beide behoeft nauwelijks gewag gemaakt. Zonder verkiezing is er noch een Gemeente noch persoonlijk genadeleven, en zoo de Socinianen in de dagen der Hervorming, als de Remonstranten in de 17de eeuw, en de Latitudinaristische richting onzer dagen zijn tot degelijke ontwikkeling van een veerkrachttg Gemeenteleven ten eenemale onbekwaam. Feitelijk is in hun verwerping der verkiezing de Openbaring geloochend. Ze hebben wind gezaaid en maaien den storm. Rationalisten in hun oorsprong moeten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen