Uit het Woord - pagina 198

194 van de uitverkiezing dan ook schijn of schaduw gemeen. Onze Hervormde kerk kunstelt geen systeem, maar zit als Maria aan de voeten des Heeren, om zijn woord te beluisteren. Openbaarde dat Woord haar, dat er geen uitverkiezing is, ze zou er niet aan denken die te belijden. Maar nu omgekeerd dat Woord haar openbaart, dat de uitverkiezing wel ter deeg de alles beheerschende eeuwige daad Gods is, denkt ze er evenmin aan, wegcijfering van dit majestueuse feit te gedoogen. Ze beweert niet den samenhang van dit onloochenbaar feit met andere even onloochenbare feiten tot in de diepte des levens te doorzien, of ook in den spiegel der gedachte tot in de uiterste gevolgtrekkingen te kunnen toonen, maar belijdt slechts datgeen wat haar over dien samenhang duidelijk geopenbaard is; voorts alle ijdele vraag der weetgierigheid afwijzend met het Paulinische: „Wie zijt gij o die tegen God antwoordt!" en alle zucht naar logische mensch deducties tegenstaande met de betuiging, dat „Gods wegen onnaspeurlijk en zijn oordeelen ondoorzoekelijk zijn," d. w. z. geen afleiding van al doorgaande gevolgtrekking toelaten. Ze belijdt de Openbaring van Gods Woord, meer niet, maar ook niets minder. Toch niet zoo, alsof ze slechts- losse onzamenhangende gegevens uit de Schrift in haar belijdenis overschreef. Integendeel, ze weet, dat zijn deze openbaringen der Schrift waarheid, ze zich nu nog in het leven van den verloste en in de ervaringen van den wedergeboorne moeten vestigen. Die verschijnselen van het geestelijk leven bieden haar dus den samenhang, niet der afgetrokken gedachten, maar der feiten, waarin deze verschillende uitingen van 's Heeren heerlijk werk zich vertoonen. De kerk heeft al de eeuwen van haar bestaan, bij het licht des geestes, deze feiten bezien, gepoogd ze door te denken en te ordenen. Yan daar dat haar belijdenis allengs een schrede verder is gekomen, om het pogen, om de innerlijke wet op te sporen, die den ontwikkelingsgang van dit nieuwe leven beheerscht. Het spreekt vanzelf dat op dit standpunt van loochening der overige feiten, ook op het gebied des zedelijken levens geen sprake kan zijn. De oude geologen die in den Pieteisberg van Maastricht versteende visschen vonden, erkenden dat dit versteende visschen waren, al begrepen ze ter wereld niets van den samenhang die tusschen deze catacomben van Maastricht en dit zeeproduct bestond. Zoo nu ook hier. Vindt de Hervormde Kerk in de ééne Schrift eenerzij ds de stellige openbaring van Gods uitverkiezingen, doch andererzijds de even stellige openbaring van 's menschen schuld en verantwoordelijkheid; naast het: „Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem dan erkent ze beide trekke," het even stellig gebod: „Bekeert u," feiten, beide verklaringen, ook al begrijpt ze nog ter wereld niets van den samenhang, die- beide feiten vereenigt. Het is onze Kerk niet om een welgeordend systeem, niet om een prachtige constructie der gedachten te doen, maar om werkelijkheid, om kennissc van het leven !

—

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen