Uit het Woord - pagina 173

169 dien voor

zelfs

den

het mensclieiihart zich niet denken kon, als ze liefde wordt vijand, voor den man die u haat, u haat om zich tegen

u te keeren, zich tegen u te keeren met de klimmende felheid van een in doodelijken hartstocht verstrikten en gebonden geest. Zulk een vijand, niet maar te sparen, niet maar te dnlden voor uw oog, niet maar voor den vorm welwillend te bejegenen, maar in liefde, die liefde is, naar hem uit te gaan, hem te zoeken, uw eigen ziel in dat hatend hart over te storten en op 't innigst en teederst eerst u gemeenschap te begeeren met wie u afstiet en verdroot, dat is een liefde waarvan Gods engelen zelfs niet gissen konden, die slechts vloeien kon uit de Bron der eeuwige liefde, en voor onze ooren niet kon worden uitgesproken dan door der engelen en der menschen Heere, den Zoon van God. Alleen door de openbaring dier uitnemende liefde scheidt zich het Evangelie van al wat voor en buiten Jezus gekend was en biedt het den grondslag voor eigen zedekunde en een eigen geloof. Yoor het geloof door als hoogste uiting van den wil en het werken Gods het feit te openbaren, dat Hij ons verzoend heeft als wij nog vijanden waren. En evenzoo voor de zedekunde door den eisch: Maar Ik zeg u: hebt uw vijanden lief, zegent ze die u vervloeken, doet wel dengenen die u haten en bidt voor degenen die u geweld aandoen en u vervolgen, opdat gij kinderen moogt zijn van uwen Vader die in de hemelen is. Weest dan gijlieden volmaakt, gelijk uw Vader in de hemelen volmaakt is. Keert men nu gelijk de Modernen (en in den grond alle geest die het diepe verderf onzer natuur door de zonde loochent) deze stelling om, bewerend dat in den mensch van nature geen vijandschap tegen, maar liefde voor God woont, dan is natuurlijk èn met dit geloof èn met deze zedekunde gebroken. Dan toch zou onze liefde de liefde Gods overtreffen. Hij zou door ons te minnen slechts liefhebben wie Hem liefde wijdde in 't hart. Wij daarentegen onder de kinderen der menschen een liefde oefenen, die tot den hoogsten trap, dien der vijandsliefde opklom. Het zou dan niet meer zijn Opdat gij volmaar Opdat gij in kracht maakt zijt gelijk uw Yader in de hemelen, van liefdesuiting voor het minst de liefde Gods zoudt te boven gaan. Slechts schijnbaar zou hiermee de Christelijke zedekunde nog gered zijn. Immers het geheim van de kracht der Christelijke zedekunde schuilt juist in haar wondere verbinding van de hoogste volkomenheid met den diepsten ootmoed. Door de kracht tot minnen van den

—

:

:

doen vloeien uit het geloof dat men zelf als vijand eerst noopt ze den mensch ook bij die uitnemende liefdesuiting geheel van zichzelf af te zien en in nederigen stillen zin alle eer en roem en schittering uitsluitend aan den eenig Volmaakte in liefde te lateu en zich zelf te wijden aan onzen God. vijand

gemind

te

is,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen