Uit het Woord - pagina 171

167 der voorbereiding, om aan de de worsteling om het overzij des grafs niet het leven, maar nog eens en ziet men in spraakgebruik leven te zoeken; verandert men het geestelijke verder weg den het sterven niet meer den eindpaal van weg nog eens zelfde de waarna moeienis, maar slechts een keerpunt, het ingaan een terstond niet begini; denkt men zich na den dood einschier een nog huis dat en Ya'derhuis, maar tusschen den dood zal: deloozen en onafzienbaren weg, die naar zijn poorte leiden Gods aan geloof het dat meer, betoog neen, waarlijk dan behoeft het geen gij, bieden, zal verkwikking zijn en uitverkiezing u nooit zijn troost

men

de

eeuwigheid

in

dit

tijdelijke

m

—

God om^ En toch,

die

zijn schepsel laat bestaan,

en niet het schepsel

om

zijn

God

het geloofstuk onzer eeuw die „zaliging getuige des Heeren uitnemenden menig en in onze eeuw zelfs van dienstknecht van een zich hand, de" in geworden. Met de Schrift eenig denkbare de naam zijn dat predikende Jezus Christus noemende, zoo stellig als niet ja men heeft worden, ÏB, waardoor men kan zalig zachtkens, al en gefluisterd toch dan maar de Modernen verklaard, stierf niet men waarin staat de dat geleeraard, hopend en gissend, den dood. na ook zijn bekeering der gangen en beslissend is en er wegen ^et en de tegen die profetie, huidendaagsche De grond van deze waarmachteloosheid, en matheid de in ligt het Getuigenis inroept, en zwoel te is dampkring De onderwierp. aan onze eeuw de geesten en vastheid mist pols De longen. diepe met te lauw. Men ademt niet waggelend houding, de onmanlijk beweging, de veerkracht. Loom is het met afval, de stand, óók van het geloofsleven in den strijd dien dus een rechtoordeele Men heeft. bestaan te ontkenning en ongeloof tegenschriftuurlijke deze van profeet als die ieder vaardig oordeel. Met zijn leer staat orakelen optrad, staat zelf buiten den Christus, maar Laat de tijd punt. dit op althans is, Jezus in die buiten de waarheid bergen om de van slechts wind frissche de Rome slechts veranderen. tijden ons der ontwikkeling de brenge koelen; af te den dampkring leven tente zijn in en uitdrijft God naar die terug, maar

den

aller zielen"

is

ernst

verandere het spelend tornooi maar in den strijd zonder die waarheid kwartier voor recht en waarheid, wijl men dat recht en hoe diebeleven, het zult ge en zien; kan vertrapt niet langer worden, zullen moede kloeken van mannen profeten zelfde dobberende eigen van levensvocht het boven beek uit de water aan het heldere reeds beslissing snijdende de en geven, zullen voorkeur mengsel de zullen ontleenen nu, in eigen hart en leven, speurend, zelf kracht dat God waarheid, mergdoordringende en hartaangrijpende aan die weg meer wel w^aarlijk een eindpaal, een eindpaal waarachter geen den dood. ligt, voor het menschenkind gesteld heeft in dat men eigen inzicht zeggen Te uitgesproken. moet althans Dit en nochen vermoeden gevangen geeft in de openbaring der ^Schrift, tans een zaliging aller zielen te hopen, gaat niet saam. doet;

ja

—

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen