Uit het Woord - pagina 130

126 afwijsbare verplichting is, uit den aard en de natuur van haar kerk voortvloeiend. De winste van vroegere reformeering zuiver te bewaren {reformatd), en rusteloos het werk der reformeering op nog overgebleven of nieuw ontstane misvorming toe te passen (reformanda), is

de dubbele levenstaak die ze krachtens haar oorsprong ondernam. Wijl ze zich een voortzetting weet van de Christelijke kerk aller eeuwen, verwerpt ze het Congregationalisme, dat met geen geschiedenis rekenend, aan elke groep van individuen het recht tot kerkstichting toekent. Als kerk met een historisch verleden verzet ze zich eenerzijds tegen de dusgenaamd algemeen Christelijke richting, die, de historische ontwikkeling miskennend, het manlijk gezicht met zijn vaste karaktertrekken weer voor het nog ongevormde van het kindergelaat wil uitruilen. Eindelijk, als door vroegere reformeering tot altijd doorgaande reformeering gehouden, protesteert ze eenerzijds tegen de repristineerende lieden, die het werk der vaderen als voltooid beschouwen, en anderzijds tegen de irenischen die het dulden op haar erve van nieuw ingeslopen dwaling, zij het ook slechts tijdelijk, geoorloofd achten.

Tot die Gereformeerde kerk kan men behooren of door doop, of door belijdenis. Het laatste echter in verschillenden zin. Er kan bloote vorm van belijdenis hebben plaats gegrepen, aan den inhoud dier belijdenis geheel vreemd. Er kan ook belijdenis zijn geweest van den inhoud, zonder dat men zich van dien inhoud bewust was. Er is ook aansluiting aan die belijdenis denkbaar, als eenvoudig gevolg van opvoeding en levensomgeving. Maar in degelijken zm is er dan eerst een behooren tot de Gereformeerde kerk door belijdenis ontstaan, zoo men de overtuiging won, dat in deze kerk de waarheid zuiverder dan elders gekend, Gods naam beter verheerlijkt, de genade inniger genoten, en het waarachtig levensgeluk op meer afdoende wijs bevorderd wordt. Wie niet inziet en erkent, dat de Gereformeerde kerk onder alle bekende kerken de hoogste en zuiverste verschijningsvorm van het Christendom is, mag nog geen drager geacht worden van haar geest, ook al draagt hij haar uniform. Het bewijs voor haar meerdere voortreffelijkheid moet ter eerste instantie gevoerd worden uit de Heilige Schrift, wordt in geestelijken zin slechts gegeven door de ervaring van het genadeleven in den haar eigen vorm, maar kan ten deele ook geleverd worden door vergelijking van de vruchten, die zij en die de overige kerk voor het leven afwierp. Die vergelijking staat ze met eere door. Het Protestantisme heeft slechts twee vertakkingen: de Luthersche en de Gereformeerde kerk. De Wederdooperij, op anderen wortel bloeiend, plaatste zich nevens deze beide. Over de laatste kan een enkel woord volstaan. Ze heeft in den tijd van haar optreden het huiselijk en maatschappelijk leven verwoest, den staat omgekeerd en de zedelijkheid in de waagschaal gesteld. Het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen