Uit het Woord - pagina 222

218 mijn heerlijkheid aanschouwen mogen." Het kan zelfs met nadruk van „een heerlijkheid als van den Eéngieborene des Vaders" gewagende, niet op Pathmos doelt. Het oogenblik toen hij Hem zag en als dood voor zijn voeten viel, en de Heere zijn rechterhand op hem leide, kon in de heugenis van den evangelist niet zijn uitgewischt; Dat de woorden .,En we hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als van den Eengeborene des Vaders" een tusschenzin vormen, pleit niet weinig voor deze opvatting. Johannes geeft dan een drievuldig tijdstip aan. Vooreerst dat der geboorte: „Het Woord is vleesch geworden." Dan zijn leven op aarde tot aan zijn hemelvaart: „En Hij heeft onder ons gewoond." En eindelijk zijn openbaring na zijn hemelvaart op Pathmos: „En we hebben zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van den Eengeborene des Vaders." Althans van den geloofsblik, waarmee de discipel achter het gordijn der menschelijke natuur de Goddelijke majesteit van den Zoon ontdekte, kan geen sprake zijn. Aanschomven vormt eer een tegenstelling met geloof, dan dat het met gelooven eenzelvig zou zijn. Het is daarom nog niet ons gewone zien met het zinlijk oog, maar een zien niettemin, waarbij het zielsoog mét het zinlijk oog, beide door den Geest in blik verscherpt, zich voor de Goddelijke heerlijkheid ontsluit. Een zien zooals Jesaia den Heere in zijnen tempel aanschouwde „en zijn heerlijkheid zag" (Johan. 12 41). Een zien als waarvan het in den aanhef des eersten briefs heet: „Hetgeen wij gehoord hebben, hetgeen we gezien met onze oogen en onze handen getast hebben, hetgeen ivij aanschomvd hehhen van het Woord des levens." En let er op, zulk een zien was het zien op Pathmos, want de heilige Apostel zegt zelf: „Ik was in d-^n geest op den dag des Heeren, en ik zag in het midden van de zeven kandelaren eenen, den Zoon des menschen gelijk." Van de „heerlijkheid des Zoons" spreekt Johannes ia zijn Evangelie slechts viermaal. In zijn proloog en dan bij Kana's bruiloft en in hebt, opdat zij

de

vraag

zijn,

of Johannes zoo

:

:

het hoogepriesterlijk gebed. in het teeken, en in het

Te Kana

straalde de heerlijkheid zichtbaar

van

Johannes 17 is beide malen de toekomende heerlijkheid in den hemel. Met nadruk getuigt hij (hoofdstuk 7 39) „dat Jezus nog ?uVr verheerlijkt was;" 12 16, „maar als Jezus verheerlijkt was, toen werden zij indachtig wat Hij gesproken had." Jezus zelf zegt (12 13): „Zie, de ure is gekomen, dat de Zoon des menschen zal verheerlijkt tvorden." Op Joh. 13 31: „iNu is de Zoon des menschen verheerlijkt en God is in Hem verheerlijkt," teekenen onze Kantteekenaars reeds aan, dat dit te verstaan is in den zin: „Nu is de tijd nabij, dat Ik zal verheerlijkt worden," steunende op wat onmiddellijk volgt in vs. 32: „Indien God in Hem verheerlijkt is, zoo zal Hij Hem ook rerlieersprake

gebed

van

:

:

:

:

lijhni in zichzelven

Hiermee

is

en Hij

niet ontkend,

zal d.it

Hem

terstond verheerlijken."

ook over Jezus' aardsche verschijning

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen