Uit het Woord - pagina 175

171 uitverkorenen te voorschijn komen. Immers tenzij we ons met de leden eens lichaams, onder Christus die het Hoofd is vereenigd weten, ontgaat ons de zekere hoop onzer eeuwige erfenisse." En elders: „Uit de verkiezing komt de Kerk voort, die anders, gelijk Bernard van Clairvaux terecht leert, aan alle waarneming zou ontsnappen, wijl ze op wonderbare wijze eenerzij ds in de diepte der uitverkiezing en anderzijds in een onder het oordeel wegzinkende wereld verscholen is." Op den voorgrond sta daarom de uitverkiezing van den Christus. „Ziet," heet het daarvan bij Jesaia, „ziet, mijn Knecht, dien Ik ondersteun, mijnen Uitverkorene, in denwelken mijn ziel een welbehagen heeft." „Toen hebt Gij in een gezicht gesproken, zingt de psalmist, van uwen Heilige, en gezegd Ik heb hulp besteld bij een held Ik heb eenen Uitverkorene uit het volk verhoogd!" „Gij zij t mijn getuige, zegt het Woord des Heeren tot den zoon van Amoz, en mijn knecht, dien Ik uitverkoren heh, opdat gij het weet en gelooft en verstaat dat Ik dezelve ben!" En de Joodsche spotters, die „den lijdenden Knecht Gods" aan het vloekhout sarden met hun terging, moesten, huns ondanks, aan deze uitverkiezing getuigenis geven, toen zij, naar luid van Lucas' verhaal, riepen: „Anderen heeft Hij verlost, dat Hij zichzelven verlosse, zoo Hij is de Christus, de Uitverkorene Gods f' Welnu, de Apostelen getuigen, dat Hij dit waarlijk was en belijden bij monde van Petrus: „Dat in Hem de Schrift vervuld is geworden: Ziet Ik leg in Zion een uitersten hoeksteen, die uitverkoren en dierbaar is;" en evenzoo bij monde van den Apostel Mattheüs, dat in Jezus van Nazareth de Jesaiaansche profetie is vervuld: „Ziet mijn !" Knecht, dien Ik verkoren heb, mijn beminde Deze belijdenis is voorts door de Apostelen in het kader des Nieuwen Testaments overgebracht en op de stelligste wijs uitgesproken. „Christus," getuigt Petrus „is het onbestraffelijk en onbevlekt Lam, dewelke voorgekend is geweest vóór de grondlegging der wereld^ LTitvoeriger nog bespreekt Paulus dit uitgangspunt als hij zegt „Die Hij te voren gekend heeft, die heeft Hij ook verordineerd, om den beelde zijns Zoons gelijkvormig te worden, opdat deze zijn zou de Eerstgeborene onder vele broederen wat natuurlijk niet van het eeuwige zoonschap Gods, maar van het Kindschap naar de verkiezing geldt, gelijk blijkt uit het voorafgaande: „En indien wij kinderen zijn, zoo zijn wij ook erfgenamen, erfgenamen van God en mede ër fgenanten van Christus."" De namen der uitverkorenen vangen daarom in het boek des levens aan met den Naam van het Lam: „Welker namen geschreven zijn in het boek des levens des Lams, dat geslacht is van de grondlegging der wereld." Buiten Christus is geen uitverkiezing denkbaar, weshalve Paulus in zijn schrijven aan de Gemeente van Efeze het feit der uitverkiezing als uitgangspunt ^oor zijn leer over de Kerk kiest en met klem en nadruk de verkiezing in Christus de

overige

;

:

:

f

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen