Uit het Woord - pagina 181

177 ten deele ongetwijfeld in haar recht. Wie de waarheid van het stuk der uitverkiezing wil kennen, gaat tot de Schrift. Yindt men nu in de boeken zoowel des Ouden als des Nieuwen Verbonds van verkiezing en uitverkiezing op verreweg de meeste plaatsen over de uitverkiezing van een volk, en betrekkelijk zeldzaam van een verkiezing der enkele personen gesproken, dan is het volkomen natuurlijk, dat men juist door eerbied voor Gods heilig Woord bewogen wordt tus-

schen die beide verkiezingen verband te zoeken en zich dies niet vinden kan in een voorstelling, die het grooter deel der Openbaringen over dit diep geheimnis ongebruikt laat en ter zijde schuift. Dat innerlijke tegenstand tegen het volstrekt vrij machtige van Gods genade er dan licht toe verleidt, om ter wille van de f o/A:s verkiezing de uitverkiezing der enkde persont^n in de schaduw te stellen, zoo niet te loochenen, spreekt vanzelf. Toch is met een beroep op Gods vrij machtige genade deze tegenstand niet te breken. Eerst moet men tot volkomen onderworpenheid aan het Woord Gods zijn gekomen en dus elk deel der Schriftopenbaring tot zijn recht doen komen, zal men de geboorteweeën der zuivere Godskennis bij anderen verlichten en verhaasten kunnen. Dit nu geschiedt ten opzichte der verkiezing eerst dan, als men in Israëls volks verkiezing de afschadawing van de verkiezing der gemeente leert zien en de verkiezing der enkele personen, zonder voorafgaande verkiezing van het Lichaam van Christus ondenkbaar keurt. Gelijk Adam er eerst is en in hem het menschelijk geslacht, en uit dit geslacht de enkele personen voortkomen; gelijk Abraham er eerst is, en in zijn lendenen Israël als volk besloten ligt, en uit dit volk de enkele zonen Israëls voortkomen; zoo ook is in de uitverkiezing eerst de Christus, en in Hem de Gemeente, en zijn eerst in die Gemeente de enkele geloovigen. Er wordt in het Oude Verbond èn van een verkiezing Israëls uit de volken, èn van een verkiezing in Israël gesproken. Israël zelf als volk is uitverkoren. Daarvan heet het: „Gij kinderen Jakobs, zijne uitverkorenen!" „Om Jakob, mijns knechts wil, en Israël, mijn uitverkorene, ja. Ik riep u bij uwen naam, Ik noemde u toe, hoewel gij Mij niet kendet !" „Want de Heere heeft zich Jacob verkoren, Israël tot zijn eigendom." „Vrees niet, o Jacob mijn knecht en gij Jeschurun, dien Ik uitverkoren heb." „De God dezes volks heeft onze vaderen en het volk verhoogd." „Koningen zullen het zien en opstaan, ook vorsten en zij zullen zich voor u buigen, om des Heeren wil, die getrouw is, om den Heilige Israëls, die u verkoren heeft'' „Want gij zijt een heilig volk; u heeft de Heere uw God verkoren, dat gij Hem tot een volk des eigendoms zoudt zijn, uit alle volken die op den aardbodem zijn," Maar behalve deze verkiezing van het volk is er een verkiezing in het volk. „Doch Hij verwierp de tent van Jozef en den stam van 12

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen