Gedenkboek - pagina 74

62

moge

zetten,

het

met nog

zijn

heerlijker geluk en

nog milder

zegen dan voor ons was weggelegd!

Zoo dank brocdcrs,

u allen, en onder u niet het minst de mannen-

ik

het initiatief voor

die

dezen blijden en gelukkigen

avond genomen hebben. Zeer bijzonderlijk dank

vooral de mannen, die zoo straks

ik

door het spreken van zoo goede woorden mij de overtuiging schonken,

midden

dat

doeling tot

mijn

die

zijn,

ook nog denkende hoofden

toch

er

strijd

ons

in

begrepen en mijne be-

ten volle

haar uitgangspunt hebben verstaan.

in

Niet minder dank ik u voor het kostelijk geschenk, dat

Toen

mij aanbiedt.

oog

het daar voor mijn

gij

was

ontsluierd werd,

mijn eerste gedachte: zoo hebben dan toch de Calvinisten weer

de kunst leeren eeren, (applaus) en ook en

in

tot in sieraad

van vorm,

schoonheid van zinbecldioe keuze getoond, hoe de dacrcn

voorbij

zijn,

dat

men onder ons

het uiterlijke minachtte, en zin

noch gevoel had voor wat het oog door kunstzin verheffend kan aandoen. En daarom èn voor de waardij van voor de schoonc symboliek, die er

èn

in

uw

geschenk,

uitgedrukt, èn

is

voor de kcuri"-heid van vorm en bewerkincf, brcnjr

dank van mijn hart. wat daar

den

van

scliuilt,

man;

in

en

zilver

omdat

ik

marmer

ook het

omdat

u den

ik

hoc

ik weet,

glinstert niet alleen het zilver

den

van

stillen

in

goud

burger

koper, de kleine gave, van den kleinen

het

zelfs

dat te warmer,

in

maar

rijke,

tot

En

weet,

hoe daar een stuk van waarde

staat,

waar ook het zweet van de hand, waar ook de inspanning van den arbeid toe bijdroeg; en bovenal omdat ge de poëzie der

liefde

Ik aanvaard het

poogdet

uit

te

spreken van

met dankzegging, en het

schitteren, niet als Jinldcblijk, neen, laat als

zal in

alle.

in die

uw

wat

gij

dezen avond aan

en aan vcrklecfdhcid mij betoond hebt.

zegen gaf

om

in

cene blijde

rij

hart.

mijne Avoning

hulde varen, maar

een gcdc7ikstiik van Gods trouwe, en niet minder

gcdcnkicckcn van

gave

liefde,

als

een

aan trouw

En waar God

mij

den

van kinderen mijne eigen levens-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen