De drie Formulieren van Eenigheid - pagina 112

DORDTSCHE LEERREGELS

110 III.

Die leeren: Dat in den geestelijken dood de geestelijke gaven niet van des menschen wil zijn gescheiden, nademaal de wil in zichzelven nooit is verdorven geweest, maar alleenlijk door de duisternis des verstands en de ongeregeldheid der geneigdheden verhinderd; en dat, deze verhinderingen weggenomen zijnde, alsdan de wil zijne ^) vrije aangeborene kracht zoude in het werk kunnen stellen, dat is, allerlei goed, hetwelk hem voorkomt, uit zichzelven zoude kunnen willen en verkiezen, of niet willen en niet verkiezen. Dit is eene nieuwigheid en dwaling; en strekt daartoe, dat zij de krachten van den vrijen wil verheft; tegen de uitspraak des Prois het hart, meer dan eenig ding, ja doodelijk is XVII 9); en des Apostels: Onder dewelke (kinderen der ongehoorzaamheid) ook wij allen eertijds verkeerd hebben in de begeerlijkheden onzes vleesches, doende den wil des vleesches

feten: Arglistig

het (Jer.

:

en der gedachten (Eph.

II

:

3).

IV.

Die leeren: Vat de onwedergeboren mensch niet eigenlijk noch geheelliik dood is in de zonde, of ontbloot van alle krachten tot het geestelijk goed; maar dat hij nog kan hongeren en dorsten naar de gerechtigheid en het leven, en offeren eene offerande eens verslagenen en gebrokenen geestes, die Gode aangenaam is. Want deze dingen strijden tegen de klare getuigenissen der Schrift: Gij waart dood door de misdaden en de zonden (Eph. II 1, 5); en: Al het gedichtsel der gedachten des harten is ten allen dage alleenlijk boos (Gen. VI 21). Daarenboven, hongeren en 5, en VIII dorsten naar de verlossing uit de ellende, en naar het leven, en Gode eene offeranae eens gebrokenen geestes opofferen, geldt 2) eigenlijk van de wedergeborenen, en van degenen die zalig genoemd :

:

worden

De

(Ps. LI

:

10,

:

en Matth.

V

:

6).

uitgave heeft hier, en in de volgende regels, die op wil terugslaan, in het vrouwelijke geslacht. Zie de noot bij Artt. 12 en 16 van dit Hoofdstuk. 2) De officieele uitgave heeft hier het woord toekomen (Lat. regenitorum est); dat echter in den zin van eigen zijn aan, behooren bij, of gelden van, thans niet meer gebruikelijk is, ^)

alle

officieele

voornaamwoorden,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen