Het Calvinisme - pagina 118

HET CALVINISME EN DE WETENSCHAP.

IIO

God op zijn sterfbed èn Bernard Thomas den Aquinaat hoog boven Heraclitus

Christus Gods, dan looft elk kind van

van

én

Clairvaux

en

De

Aristoteles.

om

zich

pelgrim die deze wereld doorwandelt, zonder

haar behoud en

lot te

dan het Grieksche wereldkind dat

bekreunen,

is

altoos idealer figuur

Venus-dienst

in

religie, in

Bacchus-

dienst de eere des levens zoekt, en zich vleit in heroënaanbidding,

wegwerpt

zich

in hetaeren vereering,

paederastie.

in

overschatten,

Alle

misverstand, als zou ik de classieke wereld

van den hemelschen glans,

onderschatting

bij

en zich ten slotte verdierlijkt

die

nevelen der middeneeuwen heenspeelde, zij dus afgeMaar wat ik desniettemin beweer en handhaaf is dat de ééne Aristoteles meer van den kosmos verstaan heeft, dan alle kerkvaders saam; dat onder den Islam op Bagdads scholen beter kosmische wetenschap bloeide dan in Europa's dom- en

door

alle

sneden.

kloosterscholen;

dat

door het terugvinden van Aristoteles

eerst

weer ernstige kosmische studie opwaakte, maar zonder ook zoo

nog

degelijke

tot

uitkomst

Calvinistisch beginsel,

terug

gaan,

te

om

en nader, dank

Algemcene genade,

de

wetenschap ontsloten der

te

leiden; en dat eerst,

dank

zij

het Calvinistisch leerstuk van

kosmische erf weer voor de

werd; maar

nu beschenen door die Zonne dat »in

schatten der wijsheid en der kennisse verborgen zijn«. bij

Christelijke

strekking is is

gratie afzonderlijk

religie

Soteriologisch.

is,

Wat moet

onverstaanbaar voor een te

alle

Staan bij

we dit

stil.

gelijk ieder toestemt, in haar hoofd-

de angstige vraag, die ze vóór

eeuwige

hem

dat algemeene beginsel van het Calvinisme én

dogma van de gemeene

De

het

breede

het

gerechtigheid, van wien de Schrift getuigt,

dan én

zij

steeds van het Kruis op de- Schepping

doen

ik

alle

om

zalig te

worden?

ding beantwoordt. Die vraag

iegelijk, die

weigert het heden uit het

bezien en die zich deze aarde gereedelijk denken kan,

zonder organisch en zedelijk verband met het leven des hemels. Maar natuurlijk,

waar ook immer twee elementen optraden,

zondaar en de gezaligde, het

tijdelijke

gelijk hier

de

en het eeuwige, het aardsche

en het hemelsche leven, lag altoos het gevaar voor de hand, dat

men

het juiste

verband tusschen

beide

uit het

door dwaling of eenzijdigheid beide vervalscbte.

oog verloor en Welnu, hieraan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen