Van het kerkelijk ambt - pagina 44

Gereformeerde Stemmen.

42

Toch

den grond

Rome

noch Gereformeerd. Het

de ordening van den

een sacrament

waar

afwezig

is.

eert,

En de

eenzijdig

Romes wereldkerk komt door

tot

gelijke slot-

zich leiden door een onheihgen

hij, laat

geest.

Wie dan

toch leeraar zijn wil

en een dwaalleeraar,

leeraar,

sacrament

kring niet voegt, zoo

zijn

bij

denkt

met

van

spiritualisme

som. Wie zich

priester

Separatist, die het alleen-

groepje overbrengt,

zijn eigen

is

is

op aarde niet een macht naast of tegenover Koning Jezus is, maar zijn eigen gebied, een

anders was

van

standpunt

af het

daarentegen van meet die oordeelden

hen,

waardigheden der wereld ontleend. Ze hoort Christus' kerk niet thuis; en als Paulus zich noemt „een gezant van Christus wege", gansch

is

dezen scherp en al

Maar dien verkeerden naam nu daargezoo is toch elk bedienaar des Woords

laten,

opzicht te

juist

onderscheiden worden,

hem

tot

dan wel met betrekking

dragen,

tot hen,

schap

Nemen we

Een bedienaar des Woords meente niet een

ganger;

is

voor de ge-

maar

heerschappijvoerder,

hij

is

met een

niet een

is

religieus voor-

deelnemend persoon,

leed en verdriet ingaat;

in

niet

een hulpdiaken, die wat geld voor armen

aller

Veel doen.

o.

van Er

is

alles

dit

een

ligt

moet

ook

hij

oneindige

Maar

het herdersambt.

in

het ambtelijke niet, want dat

Christens

mogen

met genoemd.

heeft

Ten

vorstelijke

boodschappers

alzoo,

Neen, het ambtelijke onderscheiding

Woord aan daarom

onrechte zeiden we.

aan

maar

volk,

zijn

alleen

aan

een

vreemde mogendheid of aan een koning die met hem op eenigszins gelijken voet staat. De keizer van Rusland zendt een ambassadeur aan den keizer van Duitschland; maar niet aan den stedelijken raad van Moskou, en zelfs niet aan een kleinen vorst als den koning van Denemarken. Een ambassadeur zendt een koning aan een anderen koning, over wien hij niets te zeggen heeft, en met wien hij op voet van gelijkheid onderhandelt. Daarentegen aan zijn eigen volk, aan zijn onderdanen,

gebieden sadeur,

aan

heeft,

maar

degenen, zendt

hij

over

wie

hij

te

nooit een ambas-

alleen een ambtsdrager, die zijn

bevelen mededeelt.

En

overmits nu de kerk

te

is hij

is

ambt voor

zeggen namens

slechts

mij

stee

er

dan ook, dat

vervalscht

dan mag en

weet

zijn

inzooverre autoriteit

Want merk

van het Woord

inhoudt,

bedient.

hem dan Woord komt

bezitten, als het bij

blijft.

bij

En

Koning.

Woord

ook tot een bediening van dat en

Hij in

heeft het

Hij

zijn

het alleen, die het

mag

en

bezit

ieder

uitsluitend in zijn

van anderen.

Juist hieruit echter volgt

Immers, een koning zendt een ambassadeur niet

toch,

Dat moet ieder naar vergedrongen door de liefde

last gelegen. Hij heeft een opdracht.

vergelijking

is

en der

plicht.

hoewel zeer ten

manier van

zijn

eisch

Christi, volbrengen.

bij

hij is

opzamelt.

de overbrenger van een boodschap, een gezant, een ambassadeur gelijk men het weleens, onrechte,

te

die

dat

het laatste het eerst.

aan

vertoonen en te bedienen.

te

ontferming

die zich aan zijn dienst onderwerpen.

om

zegelen van deze zijn bood-

de

en

zeggen,

het draagt of beweert

die

Konings wege

's

kerk de boodschap zijns Heeren aan

Een predikant

naar gelang het ambt genomen wierd met

een ambassadeur

anders dan

iets

bedoeld.

naar het Woord.

Voor hen toch was de zaak niet met één kort oordeel uit te maken, maar moest te

nooit

in

de Geheel

voert

men

kwade spreekwijs, alsof een bedienaar des Woords een ambassadeur ware, moeten invoeren. Ze prikkelt de hoogheid. Ze geeft inbeeldingen des harten. Ze is aan de hooge

een gezondene van

al.

heerschappij

hij

bevel geeft, had

hij

die

dwaal-

geen leeraar

waarover

volk,

waaraan

en

kent natuurlijk geen

dusgenaanide

dit

zaligmakend begrip zijn

in

Roomsch-hiêrarchisch, en buiten

dat

priester,

op

is

het standpunt van den Separatist.

Rome, als

noch

standpunt

zonderling

dit

is

Protestantsch,

ik niet

te

of

ik,

dat

bedienen, het bestrijdt,

hij,

in

Woord

natuurlijk,

meer naar hem

luisteren,

dat zulk een hoewel door den

ik,

Koning gezonden, zijn zender verloochent alle macht over mij mist. Geen quaestie dus, of de gemeente ook

en

ten

onzent

Moderne en

heelt

goed gedaan, toen ze de

Irenische predikanten, voorzoo-

ver ze van de

waarheid afgingen,

verliet

en

hun dienst beslist verwierp. Zij hadden den Heere verworpen, dies moesten ze verworpen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen