Het Calvinisme - pagina 124

HET CALVINISME EN DE WETENSCHAP.

Il6

standpunt

dat

was

Wat op

zulk een standpunt boeide

de studie voor de sfeer der hemelsche dingen en ten

alleen

slotte

lag er in de studie der aardsche dingen voor den

geen aanbeveling.

Christen

de contemplatie.

Deze opvatting nu van den

zedelij ken toestand

van den gevallen

mensch, heeft het Calvinisme principieel bestreden, door eenerzijds

nemen en door ander-

het oordeel over de zonde absoluut streng te

goede

zijds het

in

den gevallen mensch, heel anders te verklaren, t.w.

De zonde,

de inwerking d&r gemcene gratie. in

overeenstemming met

de

zoo spreekt het Calvinisme

de

Schrift,

uit

zonde

ongebreideld en

ongetemperd aan zich zelve overgelaten, zou onverwijld een algeheele verwildering van het menschelijk leven tot uitkomst hebben

gehad, dit,

iets

waarvan vóór den Zondvloed gezien

omdat het

tot algeheele vernietiging van zijn

zou leiden, niet geduld. Hij in

onze

genade

ten eeuwigen leven,

maar

die

genade

stuit

dier.

De mensch kan

kelijk

maken door

zich zelf wilden

te

temmen

het te domesticeeren,

hond en kat

te

maken

;

de doorwerking der stuit

d.

door

i.

hem

te

breken

traliën,

kan het aantrek-

hij

bijv.

in zijn wilde kacht, deels

in

den

uit

Zoo nu ook

tot zijn huisdier.

bedwingt God door genade de werking der zonde deels door

van het wilde

maken door

het dier onschadelijk

kan het bedwingen door het

Die

genade redt

niet, die

zonde evenals menschelijk doorzicht de woede

hij

heeft

met genade tusschenbeide getreden.

natuur zelve

doodt de kern der zonde volstrekt

in niets

Maar God

mensch, in heel ons geslacht,

in alle

is

is.

Goddelijk kunstwerk

den mensch,

door

zijn

boozen

geest te temmen, deels door zijn geslacht te domesticeeren. Deze ge-

meene

kan dus

gratie

tot

de uitkomst leiden, dat de gevallen zondaar

ons boeit en aantrekt door veel huisdieren

de

natuur

liefs

en veel energie, evenals onze

het doen, en dan natuurlijk naar menschenaard zelve

kat, die, in het

blijft

woud

het oude wilde dier

helaas pas nog in

er

even

giftig

om.

ziet

;

maar

dat aan de

teruggebracht, reeds na twee generatiën, weer

is.

Men

zag dat aan de menschelijke natuur

Armenië en op Cuba. Wie

van de gruwelen van den Bartholomeüsnacht, gruwelen op

Men

rekening

te

stellen

dier tijden, en zie, onze negentiende

in is

de historie licht

leest

geneigd die

van de mindere beschaafdheid

eeuw

heeft door de

moorden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen