Het Calvinisme - pagina 119

HET CALVINISME EN DE WETENSCHAP. helaas,

is,

ook de Christenheid

het

genadeleven

door

en

het

Ze

ontkomen.

natuurlijke

op den hemel

uitsluitend

te

niet

door de

heeft,

de wedergeboorte den band tusschen

van

opvatting

dualistische

Ze

leven verbroken.

eeuwige eeniglijk

minnen

te

Ze

trachting op tijdelijk gebied.

voor

zorge

lichaam

het

toe

om

geleid,

van God den

tige,

den Schepper des hemels en der aarde,

men

kortelijk

en

opvatten,

noemen

Het Christendom

:

deze

van

door

eenzijdige

Dit nu kan

te vergeten.

uitsluitend soteriologisch

kosmologische beteekenis doen teloor gaan.

zijn

Johannes ons den Verlosser zal teekenen, begint

hoe die Christus

ding geschapen werd en

zijn,

en

te

redden en

hart,

zelf

»dat

licht

alle

is,

alle

spreekt

met ons

Woord, waardoor

te

alle

was der memschen. Zoo

dingen

hem

door

gescha-

niet

maar enkele zondaren maar de

dingen die

te herstellen in niet

enkel

in

hemel en op aarde

zijn,

hun organischen samenhang.

van de wedergeboorte van het

maar evenzoo van de wedergeboorte van heel de Schepping,

(«/^«xfqpa^aicoötg)

Al het schepsel zucht, verwachtende het doorbre-

ken van de heerlijkheid der

op Pathmos het geeft

alles

eere,

loflied

lof

kinderen

en

God den hemel én

I

de

heeft. :

i

De Apocalyps

terug, tot het

aarde.

dan ook het program van de Heilige

met een enkel

Johannes

geestelijk bestaan

:

keert tot

„In den beginne

Dienovereenkomstig doelt Schrift niet

op een

van gezaligde

op een herstel van den ganschen kosmos, nieuwden hemel

als

God, die den

dankzegging aan dien

het uitgangspunt van Genesis

schiep

En

Gods.

der Cherubijnen en gezaligden beluistert,

hemel en de aarde geschapen

drijf

hij

Als

samen bestaan door hem<. Alsook dat het doel

weer onder één hoofd Christus

wien het

uit

van het verlossingswerk wereld te

het eeuwige

is

ook betuigt Paulus ons, pen

op

Christus

de^i

Vader, den Almach-

Dit dualisme nu wordt geoordeeld door de Heilige Schrift.

zeggen,

de

ziel,

meer dan ééne

slotte, bij

aanbidding

de

in

de aanbidding

en

te gaan,

En

verwaarloosd.

is,

in plichtsbe-

voor de

heeft, uit zorge

onharmonische opvatting, heeft er ten sekte

geschoten

te kort

heeft,

verzuimd haar aan-

te staren,

dacht aan de wereld als schepping Gods te schenken. Ze het

I I

I

als

slotbe-

zielen,

maar

eens onder een ver-

op de vernieuwde aarde God

alles in allen zal

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen