Het Calvinisme - pagina 121

;

HET CALVINISME EN DE WETENSCHAP. sprak,

herder onovertroffen

als

arbeidde, en

II3

den kerkdijken

bij

voor niemand in beslistheid onderdeed, maar tegelijk de vraag-

strijd

baak was

voor

Het onderzoek naar de

kunde.

phische

hem

van den aardbol vormde voor

de

naar

om

en zeekapiteins

reeders

geniale geogra-

zijn

lengte- en breedtelijnen

één geheel met het onderzoek

lengte en breedte, die er in de liefde van Christus was.

Hij stond voor twee werken Gods, het ééne in de Schepping, het

andere

den

in

Christus,

des Heeren, die zijne

En nog hierbij

beide aanbad

hij

verrukking bracht.

ziel in

die

waardoor

de

lijk schrift

lezen.

dan ook

is

God kennen, de natuur en de

wij

memorie

natuur pro

dan een

Schriftuur.

uit te trekken, veeleer

noemt, die ons

bril

in staat stelt

bang gevoel,

sleet alle

om Gods

dat

de Schrift

het Godde-

der Schepping, dat verflauwd en geschonden was, weer

Zoo

alsof

men, met zich op de

natuur te werpen, zich aan ijdelheden vergaapte, er in,

mogendheid

Het

opmerkelijker, hoe Calvijn, wel verre van gelijk zoovelen,

niet anders

te

in

hoe onze Gereformeerde Confessie spreekt van twee

opmerkelijk,

middelen,

en

uit.

Men

zag

opmerkzaamheid aan het leven van mocht onttrokken worden de studie van

onze

wil,

natuur en Schepping niet

;

het lichaam herkreeg naast de studie der ziel haar plaats der eere

en

de aardsche samenleving der menschen maakte opnieuw den

indruk zijn

even

de

als

Hieruit

waardig

moet

het

schuiven,

Humanisme worden

Humanisme heeft

al

het

wie

wereldleven

Calvinist

Maar zoodra ook de Humanist het

Thans kom

ik tot het

verklaard. In zooverre

voor het eeuwige wilde

was den Humanist weerstaan. recht van het wereldleven op

waardeering bepleitte, was de Calvinist

vloeisel

te

dan ook de betamelijke verstandhouding tusschen

het Calvinisme en het

toch

voorwerp van menschelijke wetenschap

vergadering der volmaakt rechtvaardigen daarboven.

zijn

bondgenoot.

dogma van de „algemeene genade,"

van het u voorgehouden algemeene beginsel, mits,

uit-

in zijn

bijzondere toepassing op de zonde, en die zonde verstaan als bederf

onzer natuur.

De

losbaar raadsel.

zonde toch plaatst ons voor een op zichzelf onop-

Neemt ge

die

zonde

als

een doodelijk

gif, als

vijand,9

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen