Het Calvinisme - pagina 180

HET CALVINISME EN DE TOEKOMST.

1/2

wier zekerheid voor wie belijdt van zelf in

geloof vastligt, maar

zijn

ook tegenover wieden Christus verwerpt, vaststaat door het feit der dat slechts tweemaal de proef is geleverd van een macht,

die

historie,

die ons geslacht tot

nieuw leven verwekte, en dat die vuurproef beide

malen bestaan

door

is

Edoch, en dat

is

en het Evangelie alleen.

Evangelie

het

het verontrustende

bij

den doodelijken kanker

ook thans ons geslacht weer heeft aangetast, voor het medicijn dat redden zal, moet ontvankelijkJteid in den lijder worden gevonden, die

en in

ontvankelijkheid

die

het Evangelie bestond metterdaad

voor

de Romeinsch-Grieksche wereld; de harten ontsloten

nog sprak die ontvankelijkheid

sterker

in

zich.

En

de eeuw der Reformatie;

breede volksklassen riepen er om. Er was ook toen, beide malen, bloedvergiftiging,

maar

van het eenig proeihoudend tegengif.

Wat

bloedarmoede en ten deele zvalgmg

geen

ónze

tegen

Decadenz"

»

van

perioden

inzinking

zelfs

zoo

gevaarlijk

onderscheidt,

is

over

schouders

dat

juist

thans

bij

de

durft

mannen

breeder

we

omdat

u

op

als

Men

ge nog voor den Christus

haalt de

om

aanbid-

vragen. »Voor kinderen en oude vrouwen, maar voor niet!"

geeft

men

mate voelt de

toenemende

zijn

daaren-

van die twee vroegere

walging tegen het Evangelie steeds sterker wordt.

ons

was

die ontvankelijkheid voor het Evangelie steeds minder, die

massa

ding

er

kring aan

?

onmisbaar

diagnose

klasse

Religie

Christelijke

moeras gekomen

in dit

juiste

de

u sarcastisch ten antwoord, en in

toongevende

zich

ontwassen.

in

steeds

Hoe nu

Een vraag daarom van gewicht, is

voor doeltreffende medicatie.

de oorzaak van het kwaad

En dan

is

dan

in

de geestelijke verbastering van het eind der vorige eeuw.

Dat

de

kerken,

ontken ik

niet.

ze ingeslapen,

dorren,

en

te

ook

in niets

anders aan te wijzen

die der Reformatie, hieraan schuld hadden,

Vermoeid van de reformatorische worsteling, waren hadden blad en bloesem aan haar takken laten vereenen male vergeten dat ze een roeping ook voor

de menschheid, een roeping voor heel ons menschelijk leven hadden. en constateer alleen dat op het

Doch

hierop ga ik niet dieper

laatst

der vorige eeuw de algemeene stemming der geesten plat,

in,

gelijkvloersch, in haar hart onedel en

met graagte verslonden

litteratuur dier

gemeen was geworden. De dagen

is

er het bewijs voor.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen