Vrouwen uit de Heilige Schrift - pagina 215

XVII.

Wc

boctvaaröiöc Zonöaresse.

En

zie, eene vrouw in de stad welke eene zondares was, verstaande dat hij in des Farizeërs huis aanzat, bracht eene albasten

flesch

met

zalve.

Lucas

7

:

37.

was in Israël een niet zoo ongewoon bewijs van hulde. het kussen der voeten kwam bij beroemde Rabbijnen niet zoo zeldzaam voor. En zoo ligt er ook niets vreemds in, dat aan Jezus meey dan eens deze toenmaals in zwang zijnde hulde bewezen is. Misschien viel zulk een hulde der zalving aan Jezus zelfs meermalen ten deel; maar stellig berichten de Evangeliën ons van ficee zalvingen. De eerste door de boetvaardige zondaresse, de tweede kort vóór zijn gevangenneming. Twee afzonderlijke gebeurtenissen, die men nooit had moeten verwarren. En ook moet men niet zeggen, dat die boetvaardige zondaresse Maria Magdalena was, want in de Schrift staat hier niets van, en ge mist elk recht, om van Maiüa van Magdala te zeggen, dat ze een publieke vrouw was geweest. En dat nu was deze boetvaardige zondaresse wel. Het was waarschijnlijk te Isaïn, dat zij publiek als ontuchtige vrouw had gezeten, en heel de stad door als „de zondaresse" bekend stond. Als zoodanig was ze dus een vex'achtelijk schepsel, eene vrouw, die haar deugd en eere had weggeworpen, en gezonken was tot het laagste peil waartoe een vrouw wegzinkt, om haar lichaam voor geld veil te bieden aan wie tot haar kwam. En zie, deze vrouw was nu door het diepaangrijpende woord van Jezus tot staan gebracht, had een wrevel tegen haar eigen liederZalving

Ook

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen