Het Calvinisme - pagina 147

HET CALVINISME EN DE KUNST.

I39

kende structuur hebben aan te wijzen, waarin het de volheid zijner levensgedachte artistiek belichaamd had. Dat het dit niet deed, geldt

voldingend

als

bewijs

voor

maar het

ontwikkeling

men

nu de

stelling, dat

bouwkunst moest

kunststijl

ik hierbij wel

den By-

in

wijl

de

in

dan acht

met ledige

van het volle men-

Daartegenover echter plaats

het Calvinisme, juist krachtens

eigen

zulk een

beginsel,

aan zoo edele

roemt,

daartegenover verlegen

leven te hebben verminkt.

schelijke

ik

stijl

zou,

scheppen,

Humanist

de

hiermee zichzelf aanklaagt

en

staat,

dan

haar Gotischen

in

Calvinisme

het

dat

hand

Rome

en

stond

stugheid als

zvillen

oud Hellas, de Grieksche kerk

kunst van

klassieke

zantijnschen

En

weg.

den

in

dorre

Zijn

niet.

ko7i

Het

kunstarmoede.

zijn

zoo waant men, zulk een kunstweelde wel hebben

hooger

zijn

mocht ontwikkelen.

niet

op den voorgrond

stellen,

De

omdat

én in de klassieke én in de dusgenaamd Christelijke kunst eerst door

de bouwkunst het absolute en alomvattend kunstwerk trad,

ook is

te

en

alle

kunsten zich

overige

om moskee

om

en pagode schikten.

te voorschijn

tempel en kerk, en zoo

Nauwelijks één kunststijl

niet van het middelpunt der Godsvereering

noemen, die

uitgegaan en niet in het prachtgebouw voor die vereering

Een op

zocht.

tooiing

zijn vol-

zichzelf edele aandrift dreef daarbij.

kunst ontleende aan de Religie haar

rijkste

is

De

motieven. Ze vond in

den religieusen hartstocht de goudmijn, die geldelijk haar stoutste ontwerpen den

enkel

mogelijk

engen

Alleen in het heilige vond ze niet

van kunstminnaars, maar heel het volk

breede rangen aan haar voeten.

in zijn

den eenheidsband dien

maakte.

kring

om

alle

De

band van het eeuwige aan de kunsten

En

ideale wijding.

tooneel

voor

aanbidding strengelde

verspreide kunsten.

Ook

gaf ze door

innerlijke eenheid en

zoo verklaart het zich dat, wat ook paleis en

den bloei der kunsten doen mochten, het stempel

van een eigen karakter,

in

de saamvatting der kunsteenheid, alleen

door het heiligdom op de kunst werd gedrukt. Kunststijl en

stijl

van aanbidding vielen samen. Ware nu deze door kunst gedragen aanbidding en door aanbidding gekoesterde kunst metterdaad het

ware

en

hoogste, dan, het moet erkend, zou het Calvinisme het

afleggen. Blijkt

daarentegen dat

dit

huwelijk van religie en kunst

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen