Het Calvinisme - pagina 61

HET CALVINISME EN DE RELIGIE. en

strijd,

principieel

die

is

53

alleen door Calvijn ten einde

strijd

Lutherschen en Episcopalen behielden op aarde

toe volstreden.

het altaar, alleen het Calvinisme dorst het aan, het geheel te doen

En zoo

verdwijnen.

ook,

bij

de Episcopalen hield het aardsche

priesterschap, zelfs hiërarchisch, stand, in Luthersche landen

men

de landvorst Opperste Bisschop, en behield

maar het Calvinisme proclameerde de absolute

verschil,

van

wie

al

werd

geestelijk stands-

gelijkheid

den dienst der kerk optrad, en weigerde aan haar

in

voorgangers een ander karakter toe te kennen, dan de qualiteit van

Wat

Dienaren.

onder de Oud-Testamentische bedeeling der scha-

duwen profetisch aanschouwelijk onderwijs bood, stond, nu de vervulling gekomen was, aan de glorie van den Christus in den weg, en vernederde het hemelsche wezen der kerk. En daarom kon het Calvinisme

oog

niet

eer dit aardsche klatergoud ophield het

rusten,

Eerst door uitbanning van den laatsten korrel van het

te boeien.

kon de kerk op aarde weer de Voorhof

sacerdotalistisch zuurdeeg,

worden, van waar de geloovigen opzagen en uitzagen naar het hei-

ligdom

als

bij

ons

heel

ze

God.

De

geslacht

Westminster-Confession drukt

>De kerk

zegt:

is

Christus

als

het

hemelsche, uit,

het onzichtbare lichaam van alle ver-

korenen, die er ooit geweest

lichaam van

dit

omvangende, wezen der kerk zoo schoon

zijn,

of

zijn,

immer

zijn zullen,

onder

onder een Hoofd verzameld, en vormende alzoo het

Hem

die zelf alles in allen vervult.

dogma van de

«

Eerst zoo was

onzichtbare kerk religieus geheiligd, en in haar

kosmologische, eeuwige beteekenis verstaan. der kerk van Christus, kon thans niet op aarde

Het wezenlijke, ook

zijn.

Hier toefde telkens

hoogstens één enkel geslacht van geloovigen in den Voorhof, maar

de geslachten van den aanbeginne der wereld hadden deze aarde verlaten, ze

het

waren nu daarboven.

aarde

zocht,

pelgrim,

Daar was ons burgerschap. Daar

en daarom keerde

wezenlijke,

de

hiermee

Heiligdom toog.

orde

om.

Wie

al

uitdrukkende dat

En

in

wie het wezen der kerk op

hier hij

nog uit

toefde,

was eo ipso

den Voorhof naar het

verband hiermede sneed het Calvinisme

nu tevens elke voorstelling

af,

alsof er na het sterven

nog mo-

gelijkheid van redding en overgang bleef, voor wie niet hier reeds

met Christus

in

den hemel gezet was. Geen zielmissen voor de dooden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen