Het Calvinisme - pagina 150

HET CALVINISME EN DE KUNST.

142

En

losmaakt.

het slotresultaat," zoo besluit

scheidingsproces moet

hij,

„van

dit historische

dat de gerijpte Religie geheel afstand

zijn,

doet van de prikkeling die het aesthetische schijngevoel haar belooft,

om

zich geheel en uitsluitend te concentreeren op de verwekking

van echt godsdienstige gewaarwordingen"

Deze grondgedachte mann, eigen

volkomen

is

levenssfeer,

uiteengaan.

Zoo

maar

ziet

als straks

kunst

Hart-

hebben elk een

aanvankelijk nauwelijks onderschei-

die,

het

bij

aan

rijker

ontwikkeling van zelf

tweelingen in de wieg nau-

gekomen,

die twee tot volwassen leeftijd zijn

man en vrouw

staan

ge

en

Religie

of ze tot het manlijk of vrouwelijk geslacht behoo-

aan,

welijks ren,

sferen

Von

zoo van Hegel als van

nu,

juist.

deswege ineengemengd,

den en

^).

elk

met een eigen

gaven, en met een eigen zielsuitdrukking voor

maar ook de Kunst vraagt daarom

met eigen

verschijning, u.

Niet alleen de Religie

hooger ontwikkeling

bij

om

een zelfstandig leven, en de twee stengels die aanvankelijk dooreengevlochten waren en daarom van een zelfde plant schenen te zijn,

dan

blijken

op een eigen

te stoelen elk

Dat

wortel.

is

het

proces van Aaron tot Christus, van Aholiab tot de Apostelen des

Heeren, en krachtens datzelfde proces neemt in de zestiende eeuw het

Calvinisme

veroverd had.

een

hooger standpunt

Het

geweest.

uit zijn religieus beginsel

Veeleer moest het

nobel streven

zijn al

meer

wikkelen en krachtig geestelijk

was het

in

ontwik-

te doen, ware een terugzinken op lager standpunt

met haar de Godsvereering, te

dan het Romanisme

Dienovereenkomstig kon en mocht dus het religieus

Calvinisme geen eigen kunststijl kelen.

in

staat

te

de Religie en

zijn,

den zinnelijken vorm

uit

doen opbloeien.

los

Daartoe

door den krachtigen polsslag, waarmee destijds

het religieuse leven door de aderen der ziel trilde, en dat er thans

ook onder ons zoo velen

zijn die

gaan vinden en naar kunst alleen

daaraan

onder

ons

martelaren.

1)

te wijten, dat

thans

zooveel

Maar wel

Von Hartmann,

in

onze kerken koud en ïinheimisch

het bedehuis terug verlangen,

flauwer

verre

is

de polsslag van het religieuse leven klopt

dan

in

de dagen

van hieraan het recht

Aesthetik. Leipzig II. p.

458, 459.

te

der

ontleenen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen