Het Calvinisme - pagina 200

HET CALVINISME EN DE TOEKOMST.

192

en niets

droever dan te zien hoever reeds de theologie der Gere-

is

formeerde kerken, vaak

in al

haar deelen, onder de heerschappij

van haar gansch vreemde invloeden kwam. Maar toch de theologie slechts ééne der vele

is

Ook de

bearbeiding.

om

wetenschappen die roepen

studie der rechten,

Calvinistische

ook de sociale wetenschap-

pen, ook de philosophie, de letterkunde, de linguïstiek, de psycholo-

de aesthetiek, ja ook de medische en natuurkundige studiën

gie,

gaan, zullen ze diep worden opgevat, alle zonder onderscheid op beginselen terug, en

met meer ernst dan dusver dient

onze kringen de

in

kosmologische en

vraag gesteld, of de logische, de ontologische, de

anthropologische beginselen, die in deze wetenschappen heerschappij

met de beginselen van het Calvinisme overeenstemmen,

voeren,

dan wel tegen

En dan

zijn

voeg

ja

grondslag ingaan. ik ten slotte

aan deze

nog

gebillijkte, eischen ten slotte

dit als

nog zeggen van Gereformeerde

die

ophouden breed

opvatting

kerkelijk

en

leven.

dunkt historisch

vierde toe, dat die kerken,

belijdenis te zijn,

zich die belijdenis te schamen.

mijn

zake het

drie, mij

Gij

dan ook mogen

hebt gehoord, hoe

hoe ruim mijn gezichtspunt

Van

dan van

niets

ook

is,

in

ontwikkeling

vrije

ook voor het kerkelijk leven verwachten. Ik loof de veelvormigheid en zie er een hooger standpunt van ontwikkeling

blijf ik heil

in.

En zelfs voorde

kerk die het zuiverst

belijdt, blijf ik steeds

de hulpe

van andere kerken inroepen, opdat haar nooit te loochenen eenzijdigheid

worde aangevuld. Maar wat mij steeds met wrevel en weerzin vervulde, was een kerk te zien, of den ambtsdrager eener kerk te ontmoeten,

van

met de vlag opgerold onder het fier

lijfkleed verborgen, in stee

die vlag in frissche kleuren uitrollend.

moet men dan ook durven in heel zijn optreden.

En

zvezen

in

zijn

Wat men belijdt te zijn, woord,

in zijn

daad en

een kerk, die Calvinistisch van oorsprong en

nog herkenbaar aan haar Calvinistische confessie, den moed mist, wat zeg ik, die den zielslust niet meer kent, om kloek en dapper die belijdenis

tegen

nisme,

maar

heel de wereld te verdedigen, heeft niet het Calvizich

zelve onteerd.

Gereformeerde kerken als

en

klein,

laat

Laat de nog ze

in

merg en been

gering in hét

cijfer

wezen,

kerken zullen ze voor het Calvinisme steeds onmisbaar de kleinheid van die kern deert ons niet, zoo die kern maar blijven,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen