Van het kerkelijk ambt - pagina 26

Gereformeerde Stemmen.

24

Wat nu dit Woord aangaat, zoo laat zich de mogelijkheid denken, dat de Christus aan een iegelijk onzer verschenen was, gelijk aan Paulus op den weg nabij Damascus of gelijk

Nu

aan Johannes op Pathmos. tegen het voorval

Heeren weg

niet

's

den

last

om

tot

bij is.

toont daaren-

Damascus zelf, dat dit Immers Paulus ontvangt

Ananias

te gaan,

en ook

hij

Woord van menschen.

ontvangt het

ons bewustzijn

voorrecht, en na

dit

Het kan

profeten.

spreken. .A.dam genoot

te

hem de

patriarchen en

dus.

Maar even beslist blijkt, dat dit niet de weg is, dien de Heere verkoor. Veeleer zijn de openbaringen

al

profeten

voor heel

hen

voor

niet

aan

de patriarchen en

maar

persoonlijk,

de kerk gegeven, opdat

liet zijn

Woord

beschreven wil achter, en door

regeert hij feitelijk, hoewel onge-

zien, zijn kerk

op aarde.

Woord staat hoe kei toe moet gaan in dat Woord wat gedaan en gelaten moet worden; in dat Woord bezitten we sijn In dat

koninklijken wil.

Maar dan

spreekt het ook vanzelf, dat een

iegelijk in Jezus' kerk, die

Er besta hier dus geen misverstand. Ongetwijfeld is de Heere Jezus machtig en in staat, om ook zonder Bijbel of door menschen bediend Woord, zelf onmiddellijk tot

Hij

dat

al

deze

dien

rekent,

opzij

zet,

Koning

een

als

die

afwezigheid

weten.

Niemand Jezus

heeft

hier

hem dus

wil

een

hooren.

eerbiedig

een

dus beliefd,

het

ieder

verkorene

Woord

hebben

afzonderlijk,

Had

zijn

maar naar den aard der gemeenschap alle verlosten saam te brengen.

tot

Hij spreekt wel, edoch niet tot de enkelen

maar

afzonderlijk

ligt

sadm,

en dat Woord. Hier de noodzakelijkheid en de uitnemendheid

spreken

tot allen

tot

saam

allen

is

zijn

der Heilige Schriftuur.

Daarom ontstond en

er een Bijbel,

en

de kerk zonder Heilige Schriftuur thans op aarde niet meer denkbaar. Gelijk nu een vader die voor langen tijd laten,

gaat,

hoe

hij

schriftelijk wil,

te

brengen.

zouden

beliefd in zijn achter-

paus aan

stellen,

te

we ons voor

zijn

diep

gezag

te buigen. hij

concilie

goedgevonden bisschoppen en een

in

te

stellen,

ons zou niets resten,

dan hun woord onderdanig te zijn. En ook had hij over ons een synodale hiërarchie in den zin van de organisatie van 1816 willen aanstellen, het zou vermetele zonde zijn, zoo ge u niet aan haar onderwierp!.

is

is

reizen

in

iets

vrij.

is

het

heeft

en in

zich

paus of bisschoppelijke of synodale hiërarchie

Had

tot

zijn rijk verliet,

men

nu vermeet, als Rijksbestierder in zijn plaats op te treden. Op zichzelf heeft dus niemand recht, om te zeggen: Ik wil in Jezus* kerk van geen wiens

gelaten

Hem

met dien wil niet nu zelf orde op

de zaken gaat stellen, alsof Jezus zijn kerk onbeheerd had achtergelaten, hem beschouwt

openbaringen saam als een gemeene schat aan alle geloovigen saam zouden toebe-

niet

en

zijn wil

kan achter-

dat het tijdens zijn afwe-

dan feitelijk door dat geschreven woord, hoewel ongezien, toch zijn huis regeert, zoo ook deed Jezus het met zijn kerk. zigheid in zijn huis toe zal gaan, en

hij

Maar

nu hiervan in zijn achtergelaten maar in zijn Woord eengeheel andere orde van zaken door hem is gewild en ingezet, nu is al zulk een vorm van kerkregeering een feitelijk op zij zetten van ook,

wil niets staat,

zijn

wil

en

dus een

feitelijk

onttronen van

onzen Koning. Alles wat naar het

Wat

Woord

op dat Woord tegen den Koning. niet

is,

moet.

steunt,

is

opstand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen