Van het kerkelijk ambt - pagina 3

2<le

Serie No.

September

i.

uit

'3'icrjomelb

m

uilgcgeDen

mu^tx

boor

k

m

1898.

later tiji

'gSaunciiDcrcciügiug

„^odius"

ie

'g^olierbain.

VAN HET KERKELIJK AMBT. DOOR

KUYPER.

fL.

P^

(Met toestemming van den Schrijver overgedrukt

uit „De- IJerauf''

1S87

— 88.)

INLEIDING. In verband met de Reformatie der Kerken,

Heeren onuitsprekelijke genade ons weder, zij het ook in nog sobere mate, geschonken wordt, is er ook geschil gerezen die

door

's

over het Kerkelijk ambt.

Nog op

verre na niet alk onze broederen, Heere Jezus in onverderfelijkheid liefhebben, en anderszins iets voelen voor de teederheid zijner eere, zijn reeds gekomen tot een rekenen ook met Jezus' Koninklijke die

den

het Synodaal geschrijf, welbezien, geen

Dit maakt dat ze voor de aanranding van Jezus' Koninklijke majesteit, die hierin gelegen

Verre van dien. Ook niet dal ze hem met ons als onzen eenigen Koning wenschen te belijden. Maar op dit punt zijner Koninklijke eere zijn hun gevoelens nog onvast, nog zeer rekbaar, en bovenal hun Heiland staat zóó hoog in hun schatting, dat ze zich eigenlijk niet kunnen inbeelden of voorstellen, dat er den Heere heusch iets aan gelegen is, hoe er in de kerken dezer niet

landen

ten aanzien

zijner autoriteit

ja,

dan ook, dat ze u toestemmen,

zeer wenschelijk zou zijn, bijaldien

we aan heel den Synodalen winkel een einde konden maken, toch weegt dit niet zoo zwaar bij hen, dat ze daarom zich gedrongen gevoelen zouden om tot ernstige stappen over te gaan.

En

dat vooral niet, als er zooveel heerlijks

tegenover in

staat, als

daar

is

de rust en vrede

de gemeente, de predicatie in breeder kring,

en dan ook eigen verzekerde

Het behoeft dan ook

positie.

volstrekt niet te ver-

wonderen, dat nog zoo velen thans van verre

Met name wat de Synodale Hiërarchie dusver opzette en regelde totaal

als niets voelen.

al is het

dat het

gedacht

wordt.

een

zoogoed

is,

En

zijn.

gedaan.

te kort

majesteit als regeerder zijner kerken.

Niet dat ze voor den Eenige onverschillig

zweem

van hoogere beteekenis of geestelijke waardij bezit; dat het er bij hen maar niet in wil, als zou door zulk een Synodaal gehaspel en reglementair gewriemel eigenlijk iets, hoe gering ook, aan Jezus' wezenlijke eere worden

is

hun

onverschillige

al

deze jaren zulk

zaak

geweest;

hebben zoo van der jeugd af geleerd, dat

blijven staan. Eer voegt ons zekere verbazing

dat

gevoel voor de teedere eere van Koningschap reeds in zoo korten tijd

het

ze

Jezus'

al

bij

zoo velen doordrong.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen