Vrouwen uit de Heilige Schrift - pagina 71

;;

69

Toen David den reus Goliath had verslagen, dweepte ze met den dapperen strijder en maakte van haar liefde geen geheim; en als Saul straks sluipmoordenaars op David afzendt, weet Michal op eens raad laat David stil het huis uit, en fopt de boden van Saul door haar Tliercvphim in Davids bed te leggen. Maar spoedig daarna trekt ze haar hart van David af, om nu een der rijksgrooten, zekeren Palti, tot vrouw te worden; en ook deze Palti weet ze zoo te boeien, dat, als ze later weer van hem weggaat, Palti haar „al gaande en weenende" naloopt. Doch zij weent niet. Integendeel, haar wenkt haar hoog gevoel en hare eerzucht. David is inmiddels tot Koning gekroond; en nu David, ook als Koning, zich bereid verklaart, haar weer tot vrouw aan te nemen, laat zij Palti in den steek, om als Koningin nu in Hebron te schitteren. ;

En toch kon Michal nooit de vrouw naar Davids hart worden want wat David bewoog en bezielde, bezielde haar niet. Onder al zijn bittere zwakheid en soms gruwelijke uitglijding in zonde, is David toch een man, die voor iets anders dan voor zich zelf leeft, ;

en als hoogste levensideaal den dienst van zijn God heeft verkoren.Zijn verhefiBng tot Koning is daarom mogelijk, zonder dat zijn hart zich verheft, en in Psalm 19 hoort ge hem bidden: „Houd uw

knecht ook terug van trotschheden. Laat ze over mij niet heerschen. Dan zal ik oprecht zijn en rein van groote overtreding." Het doodelijk gevaar van, altoos in den grond duivelsche, hóovaardij zag

David

in.

Maar niet alzoo Michal. Wel zal ze als Jodin ook den Verbonds-God hebben aangeroepen niaar ze volhardt daarom toch in haar afgodisch woelen, wat blijkt de Teraphim, die ze in huis had, en in Davids bed lei. Vandaar dat ze er ook niets voor voelde, toen eindelijk de Arke Gods naar den berg Moria opvoer. David wel. David was buiten zich zelven van vreugde; en met al het volk huppelde hij in heilige vreugde voor de Arke uit. Hij dacht niet aan zich zelf, maar alleen aan de eere zijns Gods. Maar zoo doet Michal niet. Zij blijft thuis. Ze ziet heel die drukte uit haar venster aan. Zij wil de hooge prinses, de Koninginne, blijven, die zich niet mengt in de volksgroep. En als ze nu ziet; hoe haar Koninklijk gemaal daar midden in het gewoel en gejoel zich mengt, en met de eenvoudige Jeruzalemsche meisjes mede huppelt in bezielende verrukking, vindt zij dat verachtelijk vindt zij dat z'n waardigheid weggooien en voelt zij als Koningin zich persoonlijk gekrenkt, omdat de Koning zich zoo vergeten kon. Dat vloekte tegen de étiquette; en gelijk elke vrouw, die den uit

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen