Het Calvinisme - pagina 100

HET CALVINISME EN DE STAATKUNDE.

92 heeft,

maar

zich teekent in datgene waarin het van die voorafgaande

stelsels verschilt.

De roeping der Overheid om allen valschen godsdienst

en afgoderij uit te roeien, dagteekent van Constantijn den Groote, en was de terugslag op de afschuwelijke vervolgingen, door

op

voorgangers

heidensche

den

troon

keizerlijken

zijn

aangewend

tegen de sekte van den Nazarener. Sinds was dat stelsel door alle

Roomsche theologen past.

Dat

bepleit

in dat stelsel

en door

alle

Christenvorsten toege-

de waarheid school was

in

de dagen van

Luther en Calvijn de algemeen gangbare overtuiging. Alle theologen van naam, Melanchton voorop, hebben dan ook Servets brandstapel

goedgekeurd

;

en het schavot te Leipzig voor een streng Calvinist,

droeg van Luthersche

Krell, opgericht

Maar

karakter.

terwijl

in

zijde

een veel bedenkelijker

de eeuw der Reformatie schier alleen de

Gereformeerden, (die der Lutherschen en Roomschen geteld),

aan

schavot

zenden geleverd grove en

en brandstapel hun slachtoffers

hebben,

begaat

men nochtans

verregaande onbillijkheid,

om hun

in

zijn

spoedig

bij

tiendui-

de historie de

steeds

dien éénen

brandstapel van Servet als crimeyi nefanduvi te blijven voorwerpen.

Desniettemin betreur ik niet alleen dien éénen brandstapel, maar

keur dien onvoorwaardelijk

Edoch

af,

niet als de uiting

van een

karaktertrek van het Calvinisme, maar, heel anders, als

specialen

de

af.

uiting

fatale

van een

eeuwenoud

stelsel,

dat het Calvinisme

gevonden had, waarin het was opgegroeid, en waaraan het zich

nog

had ontworsteld. Wil

niet

uit het eigen beginsel

van

vraagstuk geheel anders te dat

dit stelsel,

om

ik daarentegen

weten wat ten deze

het Calvinisme voortvloeit, dan stellen.

Dan

is

het

dient ingezien en erkend,

afwijking in religie-aangelegenheden onder de

crimineele jurisdictie der Overheid te brengen, regelrecht voortvloeit uit

de overtuiging dat de kerk van Christus op aarde slechts

vorm en

als één instiUiut

Kerk van

Christus, en al wat

van haar afweek, werd geacht vijandig

tegen die ééne ware kerk over te staan. te oordeelen, niet te keuren,

ééne kerk zij

noch

De

Overheid had dus

zelf te beslissen.

Er was

niet

slechts

van Christus op aarde, en die eenig denkbare kerk had

tegen schisma, haeresie en secte te beveiligen.

ééne

in één

kan optreden. Alleen die éène kerk was de

kerk,

Doch

breek die

geef toe dat de kerk van Christus in onderscheidene

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen