Vrouwen uit de Heilige Schrift - pagina 38

26

RACHEL.

Maar zoo mocht het niet zijn. De nood overviel haar. en, zoo zegt de H. Schrift, toen had Rachel het hard in haar haren. Het bloed, het warme levensbloed, waarmee ze haar kindeke maandenlang in haar ingewand gevoed had, vloeide in het baren weg. En de ziel, die in het bloed is, ging uit. Rachel ging sterven. Maar de vroedvrouw, die haar moederlijk hart kende, riep haar eer ze stierf, nog toe, dat het kindeke levend geboren was. Heerlijke muziek in het oor van de stervende moeder. En op die muziek van het moedei-hart geeft ze nog een zwakken echo in dien uitroep: Ben-Oni! Zoo diep weemoedig. Mijn kind, ja, maar kind der smarte. En toen zonk ze in, sprak niet meer, en blies den laatsten

adem

uit.

In dat Ben-Oni lag heel Rachels ziel uitgestort. Ze was geen vrouw van hoogen, fleren geest, maar een zeldzaam schoone jonge vrouw, zonder veel hoogere bezieling een geboren moedertje wier heele hart er naar uitging om moeder te zijn en als een echt natuurkind, door dat vrouwelijke in haar wezen Jacob geboeid had. Jacob had niets hoogers in haar ontdekt maar dat echt vrouwelijke wezen had hem o, zoo machtig aangetrokken. Van stonden aan was hij op haar verliefd. En die ongedwongen liefde maakte, dat de zeven jaren van zijn dienst om Rachel, in zijn oogen schenen als eenige dagen. En ook toen hij door Labans bedrog Lea kreeg, liet hij Rachel niet los. Hij kon niet buiten haar. En nog diende hij om Rachel zeven andere jaren. Dus veertien volle jaren van zijn leven. Een stille volharding, die zich alleen bij zoo poëtische liefde den;

;

;

;

ken

laat.

Maar

juist daardoor bleef Rachel dan ook in andore opzichten laag staan. Ze neemt de Teraphim meê naar Kanaan. Ze fopt haar vader. Ze wordt verteerd van minnenijd tegen Lea. En als ze eindelijk Jozef krijgt, en moeder wordt, is de trots van het moederhart de overheerschende toon in haar opti'eden.

Doch wezen

God

hier

nu

juist

is

het

wondere.

de

Heere haar juist

in

Nu

eenmaal heel Rachels

om moeder

te zijn, opgaat, en het moeder worden laat ondergaan,

in dat vrouwelijke verlangen,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen