Vrouwen uit de Heilige Schrift - pagina 62

60 de oudere gestalte van Naomi, die altoos naast haar gewordt, en haar op het blad der Schriftuur zoo jong maakt. Nu is Ruth, evenals Orpa, van afkomst een Heidin. Ook zij toch was uit den diepgezonken volksstam van Moiib. Maar ook tot haar was door Elimélech en de zijnen de prediking van Gods Woord gekomen; en, anders dan Orpa, had zij haar hart voor de genade is

alleen

dacht

ontsloten. Bij Ruth was inwendige genade aan de uitwendige genade voorafgegaan. Ze was ééne van Gods uitverkorenen en als vrucht van die uitverkiezing gewierd haar èn die verborgen roeping in de ziel èn die uiterlijke roeping door Elimélech's huisgezin. In Bethlehem was honger naar brood gekomen, om ook Ruth naar het brood des levens te doen hongeren. Intusschen volgt hieruit volstrekt niet, dat ze reeds vóór het afscheid ;

van Orpa tot zooveel vaster keuze voor den Heere was gekomen. Zelfs kan het best zijn, dat Orpa aanvankelijk den indruk maakte van veel warmer met de religie van Chiljon, haar man, meê te loopen. dieper aangelegde naturen toch pleegt het goud veel langer in Bij de mijn verborgen te blijven. Ge merkt dan ook aan Naomi niet, dat ze aan Ruth eenige voorkeur boven Orpa gaf. Ze spreekt èn Ruth èn Orpa op één toon aan. En als het op het beslissende oogenblik tot handelen moet komen, wendt ze zich eerst tot Orpa, en daarna pas tot Ruth, alsof Ruth meer de volgzame vrouw was, die deed zooals Orpa haar voorging. En dat niettegenstaande haar man, Machlon, de oudste van de twee, Elimélech's eerstgeborene was, en alzoo ook Ruth als zijn weduwe naar oostersche rangorde voorging.

zulke naturen sluimerend in zich zelf, tot een gestille sluimering wakker roept. En die gebeurtenis was voor Ruth de keuze, waarvoor Naomi haar en Orpa plotseling plaatste, om terug te keeren naar Moab. Ze waren met hun drieën op den weg getogen en had Naomi niets gezegd, dan waren ze denkelijk met hun drieën ook in Bethlehem aangekomen. Maar nu Naomi onverhoeds staan blijft op den weg, en haar schoondochters maant en aanraadt, om naar Moiib en tot Moab's afgod terug te keeren, en Orpa aan dien wenk gevolg geeft; nu ontwaakt in Ruth onverwacht die volle geestkracht des geloofs, waarvoor het vermogen reeds zoo lang in haar ziel had gescholen; nu kiest ze; nu beslist ze; en nu komt ze op eens tot die volle en rijke belijdenis, dat ze in leven en in sterven voortaan niet anders wil gerekend worden dan met het volk van God. „Uw volk is mijn volk, uw God is mijn God, waar gij zult sterven zal ik sterven, en aldaar zal ik begraven wOrden. Zoo doe de Heere

Doch zoo

zijn

beurtenis, die ze aangrijpt, ze uit die

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen