Vrouwen uit de Heilige Schrift - pagina 69

;

67 alles

zoo

om een man gelukkig te maken. Ze was, de Schrift, een vrouw van goed verstand, en schoon van en er blijkt uit de historie, hoe innemend haar karakter

zich vereenigde,

in

zegt

gedaante was, en hoe ;

Want

beslist

haar geloof.

zegt ge, dat zulk een vrouw dan toch nooit zulk een rijken als dien Nabal, had moeten huwen, zoo zij opgemerkt, dat

dwaas, aan Lea ook niet gevraagd werd met wien ze huwen wilde en dat in die streken en in die ruwe tijden een jong meisje maar al te dikwijls werd uitgehuwelijkt, zonder dat ze keuze had. Blijkbaar had ze het dan ook nooit te best met dien Nabal kunnen vinden een man die prachte op zijn geld zich bedronk met zijn knechten ruw in zijn mond was door geen hooger bezieling geleid werd en in rechtstreeksch verzet tegen God en Zijn profeet, de politieke partij van Saul tegen David koos. Ge hoort dit uit zijn zeggen tot Davids knechten „Er zijn vele knechten, die zich afkeeren van hun heer". Letterlijk in elk opzicht staan man en vrouw in dit gezin dus tegenover elkander. Zij, zooals de Schrift zegt, vroed en schoon hij hard en boos van daden. Zij, roemende in het „bundelke der levenden" hij prat op zijn vacht en vet. Zij, voor David, den man naar Gods hart, partij kiezend, en hij, nog op de hand van Saul, het

;

;

;

;

;

;

:

;

;

dien

God verworpen

Dat duurde zoo .

sing

had.

tot

het tusschen David en Nabal tot een bot-

kwam.

David had, met zijn legertje van 600 man, de wijk naar de bergen en spelonken bij Carmel genomen, waar Nabal zijn vee hoedde en als eerlijk krijgsman Nabal nooit overlast aangedaan veeleer Nabals herders beschermd. Daarvoor nu is het nóg in die streken de gewoonte, dat de veebezitters aan zulke aanvoerders nu en dan een geschenk geven. Hier zond David dan om, toen Nabal aan het scheren van zijn schapen bezig was, en spijze in overvloed verzameld had. ;

Maar Nabal kon David niet uitstaan. Hij was van de God-vijanEn daarom onthaalde hij Davids knechten op ruwe, hoonende woorden, en zond ze weg met leege hand.

dige Saulspartij.

Dien hoon kon David natuurlijk niet ongewroken laten en zoo had het weinig gescheeld, of er ware een bloedbad aangericht, als Abigaïl, de schrandere, vrome vrouw, niet tusschenbeide ware ge;

treden.

Nauwelijks toch hoort ze wat er gaande is, of ze pakt ijlings op een paar ezelinnen allerlei spijs en drank voor Davids knechten zendt er de jongens mee vooruit en komt zelve achterop rijden, om Davids toorn af te wenden. Na eenige uren rijdens heeft ze hem bereikt, en nu valt ze David ;

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen