Vrouwen uit de Heilige Schrift - pagina 143

;

141

En

doet Jezus niet. een gesprek met haar aan, en doet dit blijkbaar want terstond geeft hij aan zijn gesprek een geestelijk-

toch, dit

Jezus

knoopt

opzettelijk

;

symbolische wending. Eerst vatte deze vrouw dit niet. Zulke praatzieke vrouwen zijn toch meestal oppervlakkig. Maar Jezus hield aan. Jezus liet haar niet los. Telkens dringt hij dieper op haar hart en haar conscientie En ten slotte scheept Jezus haar niet af met een vermaan, om in. met haar zondig leven op te houden maar geeft aan deze vrouw een der rijkste openbaringen, eerst over de aanbidding van den Vader in geest en in waarheid, en daarna over zijn eigen Messiasschap. Een der diepstgaande onderwijzingen, die ons van Jezus' lippen bewaard zijn, gaf hij alzoo aan deze vrouw. omdat er uiteraard ook in die dagen Iets wat te meer treft, ;

wel teedere, vrome vrouwen in Israël zullen geweest zijn. En toch, is Jezus voorbijgegaan, en aan deze woelige vrouw uit Sichar schonk hij het rijke voorrecht van deze bijzondere ontmoeting. deze

Velen kwam dit dan ook zoo vreemd voor, dat ze, op grond van dat vreemde, het verhaal voor verdicht verklaarden. Natuurlijk een ongerijmde critiek. Alsof, zoo het verhaal verzonnen ware, iemand ooit door Jezus zulk een fijne, teedere openbaring zou hebben laten geven aan zulk een vrouw.

Zoo dicht geen verdichter. Juist door het tegenstrijdige draagt heel dit verhaal dan ook het merk van waarheid op het voorhoofd, en kan het ons van rijke leering

zijn.

om den inhoud van het gesprek, maar ook voor onzen omgang met menschen en voor de valsche inbeelding, die we soms van onze vroomheid hebben. Juist die Samaritaansche vrouw toch toont ons, hoe bedriegelijk dikwijls onze indruk van menschen is. Wij zouden zulk eene vrouw zijn voorbijgegaan, als een vrouw aan wie toch niets te doen was en Jezus brengt juist haar tot geloof en belijdenis. Maar ook de inbeelding, die we soms van onze braafheid en vroomheid hebben, krijgt er een zoo harden slag door. Met zulk een vrouw, die ieder met den vinger nawees, zou de Heiland zich toch niet inlaten; maar wel met mij, brave, vrome vrouw. Altoos.de scheiding van het: Ga uit van mij, want ik ben heiliger dan gij. Maar al zulke overleggingen maakt het breed verhaal van de Samaritaansche vrouw te schande. De verkiezende genade blijft vrij en vrijmachtig. Het blijft een zoeken niet van rechtvaardiafen, maar van het verlorene. En

dat niet enkel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen