Het Calvinisme - pagina 179

HET CALVINISME EN DE TOEKOMST.

is

zoo,

Alleen

doodslaap.

geestelijken

in

171

het Romeinsche keizerrijk, het

daagde straks na den donkeren nacht van een grenzenlooze

zedenverbastering de morgenstond van een hooger leven.

maar dat morgenrood kwam was

zijn

door

niet

De

ons van Golgotha's kruis.

Christus

evolutie op,

maar bestraalde

Gods was verschenen, en het

Evangelie waardoor de toenmalige wereld van haar noodlotti-

gen ondergang werd gered. En ook, toen

in

de laatste periode der

Middeneeuwen nogmaals een maatschappelijk bankroet is er, ja,

maar ook toen

niet

door

als nooit te voren,

om

historie dan,

hopen,

te

bij

evolutie,

waarnaar dorst

Evangelie,

te

de volken der Reformatie gevolgd,

maar andermaal door

datzelfde

het hart leefde, en dat toen eerst,

in

uitging.

Wat

grond, wat recht biedt u de

thans op een evolutie van het leven uit den dood

meer waar de teekenen der ontbinding u reeds schrikken

doen voor de reuke van het graf? Mahomed, in

nabij scheen,

ten tweeden male eene opstanding uit de graven en een ontlui-

king van frisscher levenskracht

vrij

Alleen

stem het

ik

de zevende eeuw over heel de Levant roering

in

toe, wist

de doodsbeende-

ren te brengen, door zich als een tweeden Messias, nog boven den

En

Christus uitgaande, op de volkeren te werpen.

zeker als er nog-

maals een Christus komen kon, den Christus van Bethlehem nog heerlijkheid

overtreffende,

zedelijk bederf uit,

gegeven

zou

het

Doch wat

zijn

er een

stuiting

van het

komende

was, die opnieuw

hartebloed in het hart der volken druppelen kon.

zult gij bij

Christus gaat niets

tot

en metterdaad zag reeds meer dan één

zijn;

of niet een heerlijke Centraalgeest

de zielskracht van

zoo ijdelen droom u ophouden

uit,

en

al

wat ons

te

?

wachten staat

Boven den is

niet dat

tweede Messias, maar dat diezelfde Christus van Golgotha nog-

maals kome, doch dan met de wanne

om

middel

in

in zijn

hand; ten oordeel; niet

aan het verzondigd leven een nieuwe evolutie, maar

tot zijn eindpaal te brengen,

om dat leven

en plechtiglijk de historie der wereld

te

besluiten.

Van tweeën één

en dan

wat de menschheid thans doorworstelt haar doodstrijd, óf

is

dus, óf die parousie

is

werkelijk naderende,

wel er komt nog weeropleving, doch dan moet het door datzelfde

oude en toch eeuwig-jonge Evangelie

eeuwen èn het

in

bedreigde

zijn,

de zestiende eeuw, toen de leven

van

dat èn voor nu achttien crisis

op het hoogst

ons geslacht heeft gered. Een

liep,

stelling,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen