Vrouwen uit de Heilige Schrift - pagina 85

83 Die zeven mannen worden dan ook aan Gibeon uitgeleverd, en de Gibeonieten hangen ze op aan het hout.

Doch nu komt Rizpa. Haar zonen redden van den dood, kan ze niet. Reeds hing beider lijk aan de galg. Den vloek, die op Suuls geslacht rustte, konden ook zij niet ontkomen. Maar ook na den dood aan het vloekhout, roept er uit het op gehangen lijk een menschelijke stem, die om eere voor den doode vraagt. Anders komt straks de gier en de sperwer, en pikt het lijk de oogen uit, en scheurt er stukken rottend vleesch van af. weet Rizpa. En daarom ylt ze naar Gibeon, op het gevaar dat de wraakzuchtige Gibeoniet ook aan haar zijn wrok\oele.

Dat af,

Maar

ze

denkt

om zich om dien

zelve niet. Heel haar ziel

vervuld met die af te weren. En nu spreidt ze haar rouwkleed op den rotssteen uit, in wier midden de galg stond opgericht en daar stelt ze zich op wacht bij de lijken, die aan de galg hangen, om voor de eer van die lijken te waken, en alle roofdier en gevogelte af te weren, dat op die ééne gedachte,

laatsten

is

smaad van haar kinderen

;

lijken als aas

mocht

toeschieten.

En

zoo heeft ze daar beurtelings gezeten, en beurtelings gestaan, en geworsteld met den slaap, bange dagen en nog bange nachten, weken en maanden lang, van dat de vroege regen ophield totdat de spade regen kwam. En als er in het nachtelijk donker een gier aankwam, heeft haar hart gebeefd, en heeft ze door geschreeuw en door gebaar den roofvogel verjaagd, om voor het lijk van haar kind te strijden. Ze heeft het uitgestaan en doorgestaan, dat de stank van het lijk van haar eigen kind al sterker haar tegenademde. Als ze insliep heeft ze in haar bange vrees gewaakt, om op het eerste kleppen van de wieken van den roofvogel op te waken. En zoo is haar moederliefde gekroond. De lijken zijn niet gehavend. De roofvogel heeft niet overmocht. En zoo is bij die wreede galg een stuk van menschenadel afgespeeld, dat nu nog roert als we het aandoenlijk verhaal lezen. Want adel van het menschenhart, ja, dat is het, als ge als Rizpa iets doet, waar ge lof noch eere voor wachten kunt, waar ge niets meê wint, alles raeê waagt, en waartoe ge alleen gedreven wordt door een nobele aandrift van het hart. David gevoelde dit En daarom, toen hij van Rizpa's schoone daad hoorde, gaf hij bevel de lijken af te nemen, en met de beenderen van vSaul en Jonathan in een eerbaar graf saam te leofcren. i-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen