Het Calvinisme - pagina 102

HET CALVINISME EN DE STAATKUNDE.

94

tegenover de Inquisitie verdedigd

juristen

uitnemend wel, de

hoe

vrijheid

Rome

is.

der kerk loswoelde, en ging er tegen

eenheid

omgekeerd moet dan

doorzag

Maar ook

in.

erkend, dat het Calvinisme door luide de

vrijheid der conscientie te eeren, de eenheid der zichtbare

Zoodra

beginsel prijs gaf.

uit-

van conscientie het fundament van

in

Kerk

in

den boezem van een zelfde volk de

belijdenis der eene helft tegen die der andere helft getuigen mocht,

was

breuke een

de

geworden en hielpen geen placcaten

feit

om

1649 werd het uitgesproken, dat vervolging des geloofs wil >a spiritual murder was, an assassination of

the

soul,

Reeds

meer.

conclusie, schreef,

rage

a

En

sins".

in

dat

Calvijn

toch

reeds

blijkt

God

against

uit

zelf,

de

al

himself,

kwam

praemisse

most

the

hij

nog

voor

niet tot

die

bondgenoot

uit

is,

zijn

of

de juiste

conclusie

neer-

erkenning van den Roomschen Doop,

zijn

betuiging dat tegenover den Atheist zelfs de

zijn

horrible

uit

Roomsche onze

volmondig erkennen van de Luthersche

kerken, en ten deele zelfs uit zijn thetische verklaring

>

:

Scimus

tres

esse errorum gradus, et

quibusdam fatemur dandam essé veniam, modicam castigationem sufficere, ut tantum manifesta impietas capitali supplitio plectatur. i) D. i. Er bestaat drieërlei aliis

afwijking van de Christelijke waarheid; een geringe, die

moet

laten

begaan,

stil

een matige die door matige kastijding moet

hersteld, en alleen vermetele

goddeloosheid moet crimineel gestraft

worden". Een nog altoos harde uitspraak, ik geef het toch een

men

toe,

maar dan

uitspraak, waarin principieel de zichtbare eenheid wordt

prijsgegeven,

en

waar

die

eenheid

breekt,

daagt

de

vrijheid

vanzelf.

Van oudsher de

in

lag de ongebroken eenheid der

overtuiging,

belijdenis der

dat de

Waarheid was

ook het Calvinisme

bij

belijdenis die ;

zijn eerste

ook van elke bijzondere

doen komen,

i)

Tomé

heeft

het

beleed

de absolute

en aan deze zinsbegoocheling ontkwam

opkomst

mits het verbreken van de eenheid der karakter

men

Kerk gegrondvest

echter over-

zelf het relatief

belijdenis aan het licht

Calvinisme

VIII. p. 516c. Ed. Schippers.

niet. Juist

Kerk van

moest

door een pluriformiteit van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen